Για τα Νηπιαγωγεία

Στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. που έγινε σήμερα 18-10-2007 η παράταξη της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ αρνήθηκαν για μια ακόμα φορά να προχωρήσει το Δ.Σ. της ΔΟΕ σε απόφαση που θα καταγγέλλεται η προώθηση του νόμου για την αποκέντρωση στην Α΄βάθμια εκπαίδευση, μέσω της εκχώρησης των νηπιαγωγείων στους ιδιώτες και τους δήμους. Είναι εντυπωσιακή η επιμονή των δυο αυτών παρατάξεων να μην πειραχτούν τα ιερά και τα όσια της αποκέντρωσης, να μην υπάρχει η παραμικρή αναφορά στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο. Απ’ ότι αποδεικνύεται, εξαργυρώνουν γραμμάτια στους κομματικούς τους εκπροσώπους. Η ΔΑΚΕ, επιβεβαιώνοντας το ρόλο της κυβερνητικής παράταξης, δε θέλει να δημιουργήσει το παραμικρό εμπόδιο στις επιδιώξεις του ΥΠΕΠΘ. Η ΠΑΣΚ παραμένει πιστή στα νομοθετήματα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (ο νόμος για την αποκέντρωση είναι δημιούργημα τους) και πολύ περισσότερο στο πρόγραμμά του που με σαφήνεια αναφέρεται στην ανάγκη να περάσει η εκπαίδευση στους δήμους. Έτσι, σε μια προσπάθεια να αποπροσανατολίσει τον κλάδο και να κρύψει την αλήθεια για την ευθύνη και θέση της στο θέμα των νηπιαγωγείων, αλλά και με προσπάθεια εντυπωσιασμού, κατέθεσε πρόταση για «προσφυγή της Ομοσπονδίας μέσω του Νομικού Συμβούλου στο Συμβούλιο της Επικράτειας για την αντισυνταγματικότητα της τροπολογίας για τα Νηπιαγωγεία», χωρίς και πάλι να λέει κουβέντα για την ταμπακέρα της αποκέντρωσης.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, η τροπολογία (άρθρο 32 πλέον του Ν.3577) που δίνει τη δυνατότητα στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς και στους δήμους να ιδρύσουν και να λειτουργήσουν τμήματα νηπιαγωγείων – μετά τους νόμους 2218 και 2240 – είναι η νέα προσπάθεια υλοποίησης της Αποκέντρωσης, που αρχής γενομένης από τα νηπιαγωγεία, εκχωρεί την Προσχολική Αγωγή και τα δημοτικά σχολεία στους ιδιώτες και στους δήμους!

Ως συνέχεια της τροπολογίας εξεδόθη η εγκύκλιος της 20 Ιουλίου που εισάγει το 7-8 για τα ολοήμερα και την επιμήκυνση στο κλασικό τμήμα κατά μισή ώρα ημερησίως που καταστρατηγεί και αυξάνει το ωράριο των Νηπιαγωγών. Αποδεικνύεται περίτρανα ότι η ιδωτικοποίηση και η αποκέντρωση πάνε μαζί με την ελαστικοποίηση και καταστρατήγηση των εργασιακών σχέσεων και την γενικότερη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα.

Η νομική διεκδίκηση θα είχε νόημα μόνο αν συνοδευόταν από ένα συνολικό σχέδιο που θα ενώνει το θέμα των Νηπιαγωγείων από τα μεγάλα προβλήματα της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης που θέτει η Αποκέντρωση και θα προχωρά σε συγκεκριμένες μορφές διεκδίκησης και αγώνα. Αυτό έκαναν οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ – όπως κατ’ επανάληψη έχουμε κάνει – και στη σημερινή συνεδρίαση. Καταθέσαμε πρόταση για να πάρει η Δ.Ο.Ε. θέση για την Αποκέντρωση και των διατάξεων, τροπολογιών κλπ. που την υλοποιούν, διεκδικώντας την κατάργησή τους συνολικά, ταυτόχρονα με την κατάθεση προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η πρότασή μας πήρε 1 ψήφο!

Ιδιαίτερα η ΠΑΣΚ ούτε καν έφερε στο Δ.Σ. την «δέσμευσή» της όπως την κατέθεσε στις συναντήσεις Θεσσαλονίκης και Αθήνας για κήρυξη 24ωρης απεργίας με αίτημα την κατάργηση της τροπολογίας και ανάκληση της εγκυκλίου της 20^ης Ιουλίου! (Ο φαρισαϊσμός δεν έχει όρια!). Έτσι όπως εσκεμμένα προτάθηκε από την ΠΑΣΚ, στην ουσία παραπέμπει το θέμα στις καλένδες των δικαστηρίων, δίνει χρόνο στην κυβέρνηση και αφήνει τους-τις συναδέλφους νηπιαγωγούς έρμαια στις αυθαιρεσίες! Αυτή η αντιμετώπιση έχει σαν αποτέλεσμα το ζήτημα να τίθεται ως ένα επιμέρους, ειδικό θέμα και το αποκόπτει από το σύνολο των διεκδικήσεων του κλάδου. Ταυτόχρονα δημιουργεί την αίσθηση και τις αυταπάτες ότι αυτό το «ειδικό θέμα» θα λυθεί από τα δικαστήρια χωρίς να είναι αναγκαία η πάλη με βάση μια ενιαία συνολική λογική από το εκπαιδευτικό κίνημα.

Οι ευθύνες της ΠΑΣΚ και της ΔΑΚΕ για τις εξελίξεις είναι τραγικές!

Συναδέλφισσες / συνάδελφοι, τα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών μόνο με την ανάπτυξη μαζικών και δυναμικών αγώνων μπορούν να λυθούν, αφήνοντας πίσω τις δεσμεύσεις του κυβερνητικού και κομματικού συνδικαλισμού.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Εδώ μπορεί να κάνετε τα γενικά σχόλιά σας

Συνάδελφοι και Συναδέλφισσες. Αυτό που είναι σημαντικό για το blog της Ριζοσπάστικής Κίνησης είναι τα σχόλια των συναδέλφων, τα οποία αποτελούν για μας μια άμεση πηγή κριτικής, ενημέρωσης και ανταλαγής απόψεων. Η στήλη των σχολίων είναι ανοιχτή στον καθένα και την καθεμιά. Είναι προφανές όμως ότι η ελευθερία σχολιασμού και η οξύτητα της όποιας κριτικής δεν επιτρέπει υβριστικά σχόλια κάθε είδους. Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για οποιαδήποτε ενημέρωση, κριτική, η προσπάθεια ανταλλαγής απόψεων.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ Ε΄ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Επιλογή των στελεχών

Η κυβερνητική «αμεροληψία», η αβάσταχτη «αθωότητα» της ΔΑΚΕ, ο «καημός» της ΠΑΣΚ, και η «αξιοκρατία και αντικειμενικότητα» των 100% μετρήσιμων κριτηρίων της ΕΣΑΚ

Και πριν «αλέκτωρ λαλήσει τρεις», κατέρρευσε το ήθος, το πνεύμα αξιοκρατίας κι αντικειμενικότητας που ο νέος Υπουργός Παιδείας άφηνε να τον ακολουθεί. Δεν περίμεναν οι αθεόφοβοι να ολοκληρωθεί η τυπική διαδικασία των συνεντεύξεων των υποψήφιων διευθυντών κι οι λίστες με τις επιλογές έχουν ήδη κυκλοφορήσει. Πλήθος υποψηφίων γνωρίζουν όχι μόνο αν επιλέγηκαν αλλά και σε ποια σχολική μονάδα τοποθετούνται. Και να φανταστεί κανείς ότι στις περισσότερες περιπτώσεις δεν ξεκίνησε καν η διαδικασία των συνεντεύξεων. Συνεντεύξεων που η κυβέρνηση με το νόμο για τα στελέχη εκπαίδευσης εισήγαγε και που τώρα καταστρατηγεί μέχρι κι αυτή την ελεγχόμενη από την ίδια διαδικασία. Είναι φανερό τι ακριβώς έχει συμβεί. Έχουν μετρήσει τα μόρια του κάθε υποψηφίου, γνωρίζουν τα σχολεία που ζητούν και έχουν κανονίσει από τώρα τι βαθμολογία πρέπει να δώσουν στη συνέντευξη για να βγουν τα εντελώς «αδιάβλητα κι αξιοκρατικά» αποτελέσματα που επιθυμούν. Ένα καλοκαίρι ολόκληρο είχαν για να κάνουν τη δουλειά τους, δε θα το εκμεταλλεύονταν;

Ο καυγάς για το …πάπλωμα

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. για το θέμα της επιλογής των στελεχών εκπαίδευσης (Διευθυντών Εκπαίδευσης - Προϊσταμένων Γραφείων, αλλά κι εκείνες των επικείμενων Διευθυντών Σχολείων), η όλη διαμάχη και αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά, τι άλλο, ότι ο καυγάς γίνεται μόνο και μόνο για το πάπλωμα!

Αντιπαραθέσεις της μορφής, «όλους τους δικούς σας κάνατε, εμάς τους άξιους μας κατακρεουργήσατε» από τη μια μεριά, «μα τι λέτε, γίνανε και πολλοί δικοί σας» από την άλλη, ή «μα αυτός δεν είναι δικός μας», «έ, και τίνος είναι;» αναδεικνύει για άλλη μια φορά ότι η συνδικαλιστική

γραφειοκρατία δεν κόπτεται για τίποτα άλλο πέρα από την κατάληψη διοικητικών θέσεων και πόστων! Οι λογικές του κομματικού κράτους και ο κομματικός έλεγχος από τους «δικούς μας», αλλά και της αντίληψης «τώρα ήρθε η σειρά μας», ζουν και βασιλεύουν! Η γκρίνια από τους ριγμένους αναμενόμενη, αλλά υπήρξαν αποτελεσματικοί «δάσκαλοι» του είδους!

Η συζήτηση και αντιπαράθεση ανάμεσα στις δυο παρατάξεις για την «ποσόστωση» αποκρύπτει προκλητικά το βασικό ρόλο που καλούνται να παίξουν όσοι επιλέχθηκαν και πρόκειται να επιλεγούν στη θέση των στελεχών. Αποκρύπτει τη γιγάντια επιχείρηση εφαρμογής της αξιολόγησης όπου με βάση το νόμο 2986/2002 του Ευθυμίου την εναποτεθεί σε μια ελεγχόμενη ιεραρχική πυραμίδα στελεχών (η κυβέρνηση αποκαλύπτει την πρόθεσή της για ενεργοποίηση του ν.2986 του Ευθυμίου για την αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» που κατάθεσε στην Ε.Ε.).

Η αντιεκπαιδευτική πολιτική και οι προωθητές της

Από τη σκοπιά των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ, από τη σκοπιά που το αντιλαμβάνεται η μάχιμη εκπαίδευση, το ζήτημα της επιλογής των στελεχών εκπαίδευσης συνδέεται άμεσα και άρρηκτα με την (αντι)εκπαιδευτική πολιτική (αυταρχισμός-αξιολόγηση π.χ.) που τα στελέχη καλούνται να υπερασπίσουν και να υλοποιήσουν, καθένας από το πόστο του. Από τη μεριά τους τα στελέχη, προκειμένου να καταλάβουν τη θέση τους είναι αποδεδειγμένο ότι πολλές φορές γίνονται και βασιλικότεροι του βασιλέως! Η εκάστοτε κυβερνητική εξουσία, βεβαίως και εμπιστεύεται τους δικούς της ανθρώπους για να υλοποιήσουν την πολιτική της και βεβαίως εξοφλούνται γραμμάτια εκατέρωθεν. Παρ’ ότι φρέσκιοι στις διοικητικές τους καρέκλες, Διευθυντές Εκπαίδευσης, Προϊστάμενοι Γραφείων, Σχολικοί Σύμβουλοι, δεν άργησαν να εξασκήσουν το έργο τους: αυταρχικές Εγκύκλιοι στα σχολεία, πιέσεις για συμπτύξεις τμημάτων και πολυπληθή τμήματα, πιέσεις για εφαρμογή της ευέλικτης ζώνης και σύνταξη προγραμμάτων, απαγόρευση στους συναδέλφους που έχουν αποσπαστεί να μετακινηθούν από τη θέση τους, επιβολή στις νηπιαγωγούς για εφαρμογή του 7-8 και ας υπάρχει απόφαση της ΔΟΕ να μη δεχτούν την αύξηση του ωραρίου τους, κ.ο.κ. Μέχρι και θυσίες ζήτησε κάποιος Προϊστάμενος από τους εκπαιδευτικούς!

Οι προαποφασισμένες επιλογές που μόνο στα κυβερνητικά ελεγχόμενα Συμβούλια Επιλογής δεν κρίνοντα – απλά εκεί επικυρώνονται – επιβεβαιώνουν για άλλη μια φορά όπως επί ΠΑΣΟΚ, ότι και οι τωρινοί κυβερνώντες έχουν λάβει όλα τα μέτρα για να υλοποιήσουν την αντιεκπαιδευτική τους πολιτική χρησιμοποιώντας πρωτίστως τους δικούς τους ανθρώπους! Τα περιβόητα «αντικειμενικά και μετρήσιμα 100% κριτήρια» ακυρώνονται και αποτελούν ένα αδειανό πουκάμισο από τον καταλυτικό παράγοντα της συνέντευξης που κρίνει τελικά το αποτέλεσμα.

Η θέση και πρόταση της ΕΣΑΚ για 100% μετρήσιμα κριτήρια προς εξασφάλιση της αντικειμενικότητας (!) κατατάσσει σε δεύτερο ρόλο το πλαίσιο της κυβερνητικής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής μέσα στα οποίο καλούνται να λειτουργήσουν τα στελέχη εκπαίδευσης και το ασφυκτικό πλαίσιο της διοικητικής πυραμίδας και φαίνεται να αδιαφορεί γι αυτό! Ή μήπως διεκδικώντας μια «θέση στον ήλιο» ευελπιστούν να προκαλέσουν «ρωγμές» στην αντιεκπαιδευτική πολιτική; Και γιατί δεν έχουν την ανάλογη τακτική σε μια σειρά άλλα ζητήματα, π.χ. στο θέμα των Νηπιαγωγείων με την αύξηση του ωραρίου, στην αξιολόγηση κλπ.; Η αφυδατωμένη πρόταση της ΕΣΑΚ για επιλογή στελεχών με 100% αντικειμενικά και μετρήσιμα κριτήρια που στην πράξη εξαγνίζει το ρόλο των στελεχών στη χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και την υλοποίηση των αντιεκπαιδευτικών μέτρων είναι συνέχεια της απόφασης που ψήφισε με την ΠΑΣΚ στη ΔΟΕ (11/11/2005) για το σχέδιο νόμου για την επιλογή στελεχών.

Η όλη συζήτηση είτε θέτει ζήτημα «αντικειμενικών κριτηρίων», είτε εστιάζεται στην κομματικοκρατία:

• αποκρύπτει εντέλει το κυρίαρχο: Με την επιλογή στελεχών που έκανε η κυβέρνηση της Ν.Δ επιδιώκει να ολοκληρώσει , κατά τα πρότυπα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, το πλαίσιο ελέγχου, ασφυχτικής χειραγώγησης και υποταγής, έτσι ώστε να εξασφαλίσει τα απαραίτητα "εργαλεία" που θα επιβάλλουν τις σαρωτικές αλλαγές, που προωθούνται στην εκπαίδευση
• σφυρίζει αδιάφορα για την αντιδραστική τομή βάθους και το νέο επιθεωρητισμό που εισάγει το άρθρο 13 του νόμου και προβλέπει τη μονιμότητα των στελεχών μέσω της επανάκρισης και της αξιολόγησης. Αγνοεί το στοιχείο της μονιμότητας των στελεχών που ανοίγει τεράστιο ζήτημα στη δημόσια εκπαίδευση, γιατί προικίζει με μονιμότητα όσους θα αναλάβουν τη «βρώμικη δουλειά» , ώστε ενισχυμένοι να χρησιμοποιηθούν ως ένα αυστηρά ελεγχόμενο σώμα διοικητικών υπαλλήλων "μάνατζερ" που θα έχει ως έργο την προώθηση και εφαρμογή των αντιεκπαιδευτικών επιλογών και ασφαλώς ως πρώτιστο καθήκον θα έχουν τη χειραγώγηση της εκπαιδευτικής κοινότητας
• δε λέει κουβέντα για το πλαίσιο της κυβερνητικής πολιτικής, άχνα για την αξιολόγηση, αφωνία για το έργο που θα επιφορτιστούν τα νέα στελέχη, λήθη για τα έργα και τις ημέρες των απερχόμενων, προκλητική αδιαφορία για τη μονιμότητα των στελεχών! Και ο καυγάς; Για ένα πουκάμισο αδειανό, έως και αδιάφορο για τη μάχιμη εκπαίδευση της τάξης και της πράξης : Για την κομματική ποσόστωση στη στελέχωση του διοικητικού μηχανισμού!
• καθαγιάζει τις «πάγιες θέσεις του κλάδου» που ψήφισαν οι ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ και χειροκρότησαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Θέσεις που προωθούν την αξιολόγηση-χειραγώγηση με προτεραιότητα μάλιστα στις επιλογές στελεχών, και την αξιολόγηση – κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων. Θέσεις που πέρα από τα «τυπικά προσόντα», δηλαδή τα λεγόμενα μετρήσιμα κριτήρια, μιλούν σαφέστατα για «αξιολογική έκθεση» των υποψηφίων στελεχών και για «κρίση κάθε συναδέλφου ανάλογα με τη δράση του», συνδέοντας αυτή την κρίση με τη συνολική διαδικασία αξιολόγησης εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων.
• καθαγιάζει την πολιτική επιλογής στελεχών των προηγούμενων κυβερνήσεων, μιας και στο όνομα των επικαλούμενων «πάγιων θέσεων του κλάδου» ποτέ δεν καταγγέλθηκαν από τη ΔΟΕ.

Δηλώνουμε ότι:

Η βάση στην οποία έγινε η όλη συζήτηση στο Δ.Σ. της ΔΟΕ αποδεικνύει ότι ο υποταγμένος συνδικαλισμός σε όλο του το πολιτικοσυνδικαλιστικό φάσμα, έχει πλήρως αποστασιοποιηθεί από την ανάγκη προβολής, υπεράσπισης και διεκδίκησης των πραγματικών αναγκών και δικαιωμάτων του κόσμου της ζωντανής εκπαίδευσης.

Τέτοιες συζητήσεις ενσωμάτωσης στις αντιεκπαιδευτικές επιλογές, όσα αριστερά άλλοθι κι αν χρησιμοποιήσουν, δεν νομιμοποιούνται από το εκπαιδευτικό κίνημα.

Η ζωντανή εκπαίδευση είναι εδώ κι αντιστέκεται

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Αντιστεκόμαστε στην αξιολόγηση-χειραγώγηση- κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικών και σχολείων, στην ευέλικτη ζώνη, στην συνεχιζόμενη πολιτική της υποχρηματοδότησης, στην εκπαίδευση των χορηγών, στην ιδιωτικοποίηση, στην καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων. Παλεύουμε να καταργηθεί όλο το αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο της χειραγώγησης (ν. 2986,Καθηκοντολόγιο, ΔΥΚ).

Δεν καλλιεργούμε αυταπάτες για το ρόλο των στελεχών. Αμφισβητούμε την ιεραρχική πυραμίδα, του ελέγχου, του διοικητικού αυταρχισμού της πειθάρχησης και της χειραγώγησης. Θα μας βρουν μπροστά τους σχολειό το σχολειό, όλοι οι επίδοξοι πραιτωριανοί-επιθεωρητές, ό,τι απόχρωση κι αν φέρουν.

Καλούμε όλους τους συναδέλφους διευθυντές και σχολικούς συμβούλους να αρνηθούν το ρόλο του αξιολογητή, να αρνηθούν να συντάξουν αξιολογικές εκθέσεις σχολικών μονάδων, εκπαιδευτικών κ.λπ. Να βρεθούν μαζί με τους εκπαιδευτικούς στον αγώνα για δημόσια, δωρεάν εκπαίδευση για όλους χωρίς αξιολογικούς φραγμούς και κατηγοριοποιήσεις. Δηλώνουμε ότι για μια τέτοια στάση έχουν τη στήριξη και πλήρη συνδικαλιστική κάλυψη των τοπικών συλλόγων και της ομοσπονδίας.

Αγωνιζόμαστε για την παιδαγωγική ελευθερία και τη δημοκρατία στο σχολείο, για την αποφασιστική ενίσχυση του ρόλου των Συλλόγων Διδασκόντων στη λειτουργία του σχολείου.

Ριζοσπαστική Κίνηση Εκπαιδευτικών

ΠΡΟΤΑΣΗ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Οι προγραμματικές δηλώσεις της ΝΔ και οι δηλώσεις Αναλυτή αποτελούν το προανάκρουσμα μιας μεγάλης επιδρομής στα ασφαλιστικά δικαιώματα, που προωθείται από την κυβέρνηση, την ΕΕ, τον ΣΕΒ και το ΔΝΤ και θα ολοκληρωθεί με την ψήφιση ενός νέου νόμου το καλοκαίρι.

Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να περιμένουν πότε και πώς θα εκδηλωθεί αυτή η επίθεση, πότε και πώς θα ανακοινωθεί το πόρισμα της Επιτροπής Σοφών ή θα κατατεθεί ο νόμος. Από σήμερα πρέπει να ξεδιπλώσουν μαζικούς, συντονισμένους κι αποφασιστικούς αγώνες, με κέντρο τους χώρους δουλειάς, τα σωματεία, τις συνελεύσεις, τις επιτροπές δράσης σε κάθε χώρο για την απόκρουση της επίθεσης, την υπεράσπιση και διεύρυνση των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων.

Αντιπαλεύουμε την πολιτική και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που ψήφισαν αντιασφαλιστικούς νόμους (Σιούφα, Ρέππα κ.λπ.), εφάρμοσαν ο ένας τους νόμους του άλλου, ενοποίησαν προς τα κάτω τα ταμεία, μείωσαν τις συντάξεις, αύξησαν το ποσοστό των αποθεματικών που επενδύεται σε μετοχές υψηλού ρίσκου και σύνθετα χρηματιστηριακά προϊόντα.

Αντιπαλεύουμε τις επιλογές της ΕΕ στην ασφάλιση, απαιτώντας μη εφαρμογή και απειθαρχία απέναντι στις αντεργατικές προτάσεις της. Η υπεράσπιση των ασφαλιστικών αναγκών μας είναι αδύνατη χωρίς αντιπαράθεση με την ΕΕ και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η συμμετοχή σε αυτήν.

Δεν μας αρκεί να επιστραφούν πίσω τα κλεμμένα από το νεοδημοκρατικό σκάνδαλο των ομολόγων και το πασοκικό σκάνδαλο του χρηματιστηρίου. Απαιτούμε επιστροφή όλων των χρημάτων που «νόμιμα» καταληστεύτηκαν από τους εργοδότες, τις τράπεζες και το κράτος ήδη από τη δεκαετία του ’50.

Είμαστε αντίθετοι στο χρηματιστηριακό τζόγο, την ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης και την ελεύθερη αγορά, στις ανταποδοτικές και κεφαλαιοποιητικές ασφαλιστικές αρχές συνολικά, και όχι απλώς στις ακραίες εκδηλώσεις τους.

Απαιτούμε ένα συνολικό πλαίσιο ασφαλιστικής προστασίας και μια κοινωνία που θα έχει ως επίκεντρο τις εργατικές ανάγκες κι όχι έναν ασφαλιστικό θεσμό που απλώς θα απαλύνει τις συνέπειες της αντεργατικής πραγματικότητας, της ελεύθερης αγοράς και της μισθωτής εκμετάλλευσης – αν υποθέσουμε ότι είναι δυνατό κάτι τέτοιο σήμερα.

Αγωνιζόμαστε για να μπει φραγμός σε κάθε μέτρο που χειροτερεύει τη θέση των εργαζομένων, για να αποκρουστεί κάθε αντιασφαλιστική ρύθμιση σε κάθε χώρο. Ωστόσο, δεν μας καλύπτει η σημερινή κατάσταση ούτε το «κράτος πρόνοιας» του χθες και το λεγόμενο «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο». Γι’ αυτό διεκδικούμε, παράλληλα, μέτρα που βελτιώνουν τη θέση μας και ικανοποιούν τις ανάγκες μας και πηγαίνουν πολύ πιο πέρα

Θεωρούμε ότι η κοινωνική ασφάλιση είναι δικαίωμα κάθε εργαζόμενου, δημόσιο κοινωνικό αγαθό και υποχρέωση του κράτους. Ότι στην κοινωνική προστασία δεν έχουν θέση οι νόμοι της αγοράς και του κέρδους και στην ασφάλιση ο πρώτος λόγος ανήκει στις εργατικές ανάγκες και στον ουσιαστικό έλεγχό της από τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Σ’ ένα τέτοιο ενιαίο μέτωπο πρέπει να βρεθούν όλοι οι εργαζόμενοι, νέοι και μεγαλύτεροι, Έλληνες και μετανάστες, ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Η αντιασφαλιστική επίθεση μας πλήττει όλους και μόνο ο ενιαίος αγώνας και η αλληλεγγύη μπορεί να οικοδομήσουν αποτελεσματικό μέτωπο αντίστασης.

Σε αυτά τα πλαίσια διεκδικούμε:

1. Κανένας πολίτης, Έλληνας ή μετανάστης, νέος ή ηλικιωμένος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη ή σύνταξη. Άμεση αντιμετώπιση της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας.

2. Πλήρης και αυτοδίκαια δημόσια και δωρεάν ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη για κάθε νέο πτυχιούχο και για κάθε άνεργο μέχρι να βρουν δουλειά.

3. Σταδιακή μείωση της εργατικής εισφοράς, χωρίς μείωση της σύνταξης, με προοπτική να πληρώνουν για την ασφάλιση και τη σύνταξη μόνο το κράτος και οι εργοδότες. Ειδική φορολόγηση των επιχειρηματικών και χρηματιστηριακών κερδών, και δέσμευση του 1,5% του προϋπολογισμού για την ασφάλιση.

4. Δημόσια και δωρεάν –χωρίς καμιά επιβάρυνση- ιατρική και φαρμακευτική κάλυψη όλων των ασφαλισμένων.

5. Kατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων του ΠAΣOK και της NΔ από το 1992 και εξής (Σιούφα, Pέππα κ.λπ.) και μη εφαρμογή των αντιασφαλιστικών οδηγιών της EE.

6. Σύνταξη 1.400 ευρώ το λιγότερο.

7. Σύνταξη στην ηλικία των 58 (55 για τις γυναίκες) ή στα 30 χρόνια δουλειάς.

8. Eπέκταση -και όχι περιορισμός- των βαρέων και ανθυγιεινών και σε νέα τμήματα εργαζομένων που το έχουν ανάγκη, παράλληλα με μέτρα πρόληψης και προστασίας της υγείας στους χώρους δουλειάς.

9. Nα αποδώσουν άμεσα στα ταμεία τα τεράστια ποσά που καταλήστευσαν εργοδότες, τράπεζες και κράτος (περίπου 60 δισ. ευρώ ως τα τέλη του ’90).

10. Άμεση απόδοση –και όχι χαριστικές ρυθμίσεις- των ανείσπρακτων οφειλών ιδιωτικών αλλά και κρατικών επιχειρήσεων προς το IKA. Σε αντίθετη περίπτωση, μη χορήγηση ασφαλιστικής ενημερότητας ή δέσμευση των κινητών και ακίνητων περιουσιακών τους στοιχείων.

11. Kατάργηση κάθε μορφής χρηματιστηριακής τοποθέτησης των αποθεματικών των ταμείων. Nα επιστραφούν άμεσα στα ταμεία τα χρήματα που χάθηκαν από τα αποθεματικά τους στο «σκάνδαλο του χρηματιστηρίου» και στο “σκάνδαλο των ομολόγων». Αποκλειστικά τραπεζικές τοποθετήσεις των αποθεματικών, με διπλάσιο επιτόκιο από αυτό της αγοράς, πλήρη εργατικό έλεγχο και αύξηση των συντάξεων στην αρχή κάθε χρόνο με βάση την απόδοση αυτών των τοποθετήσεων.

12. Αποκλειστικά δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα (σύνταξη, υγεία, πρόνοια) και κατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής ασφάλισης ή ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας.

13. Eνιαίο ταμείο για όλους τους μισθωτούς (ανεξάρτητα από τη μορφή της μισθωτής σχέσης– δελτίο, ελαστικότητα κ.λπ.), με βάση τις παραπάνω προϋποθέσεις και διασφάλιση κάθε κατακτημένου δικαιώματος που τις υπερβαίνει.

Ριζοσπαστική Κίνηση Εκπαιδευτικών

Ανακοίνωση για τη συνάντηση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με τη νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠ. Ε. Π. Θ.

ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ…

ΝΕΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ, ΙΔΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!

Πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 1^η του Οκτώβρη, συνάντηση του Δ. Σ της ΔΟΕ με τη νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ. Η συνάντηση έγινε στο φως των πρόσφατων προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης και της ομιλίας του νέου υπουργού Παιδείας στη Βουλή.

Στην ομιλία του ο πρωθυπουργός ανέφερε ως πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης της Ν.Δ τη συνέχιση της αντιδραστικής μεταρρύθμισης στην εκπαίδευση που ξεκίνησε στην πρώτη περίοδο διακυβέρνησης της, με την προώθηση αντιδραστικών αλλαγών σε όλη την κλίμακα της εκπαίδευσης και με αποκορύφωμα το νόμο –πλαίσιο για τα ΑΕΙ – ΤΕΙ, παρά τις έντονες αντιδράσεις του εκπαιδευτικού κινήματος. Τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο υπουργός, αναφέρθηκαν στην πρόθεσή τους να συνεχίσουν τις «μεταρρυθμίσεις» που απαξιώνουν την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς, να αναθεωρήσουν το άρθρο 16 του Συντάγματος, να φαλκιδεύσουν επί της ουσίας τη δημόσια, δωρεάν Παιδεία, κλείνοντας το μάτι και στα νεοφιλελεύθερα και νεοσυντηριτικά χαρακτηριστικά του ΠΑΣΟΚ.

Επί της ουσίας και η συνάντηση με τη νέα πολιτική ηγεσία κινήθηκε από τη σκοπιά του υπουργών στην ίδια κατεύθυνση. Καμιά απάντηση στα ουσιαστικά ζητήματα που τέθηκαν, από τη μεγαλειώδη μας απεργία, εμμονή στα ευρωπαϊκά προγράμματα και στον εοκικό προσανατολισμό, αοριστία όπου απαιτούνταν σαφείς απαντήσεις.

Πιο συγκεκριμένα:

1) Για τις δαπάνες για την Παιδεία ο υπουργός αρνήθηκε να τοποθετηθεί στο πάγιο αίτημά μας για 15% επί του προϋπολογισμού ή 5% επί του Α.Ε.Π.

2) Για τα οικονομικά των εκπαιδευτικών, για το αίτημα των 1400 Ε στο νεοδιόριστο, ο υπουργός δεν απάντησε τίποτε, αφήνοντας να διαφανεί, ότι, η πολιτική της Ν.Δ θα είναι ξανά η λιτότητα, αφού ο υπουργός Οικονομικών στο προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού μιλάει για «αυξήσεις» 2,5 % στο Δημόσιο.

3) Για το φλέγον ζήτημα της «αποκέντρωσης» και των νηπιαγωγείων, για το ότι χιλιάδες νήπια και προνήπια «δεν χωράνε» στο δημόσιο νηπιαγωγείο, για την χρονική επέκταση του ωραρίου των νηπιαγωγών καθώς και των ωρών παραμονής των νηπίων στο σχολικό χώρο, ο υπουργός είπε να περιμένουμε πρώτα να ενημερωθεί ο ίδιος, να καταθέσει η ΔΟΕ τις προτάσεις της και μετά το συζητά. Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι δηλαδή.

4) Για την αξιολόγηση εκπαιδευτικών – σχολείων και μαθητών ο υπουργός κρύφτηκε πίσω από τα ευρωπαϊκά προγράμματα και το ευρωπαϊκό πλαίσιο και ό,τι αυτά προβλέπουν, λες και δεν είναι η κυβέρνηση της Ν. Δ. , όπως και οι προηγούμενες του ΠΑΣΟΚ που ψήφιζαν τις οδηγίες της Ε.Ε. τόσο σε επίπεδο συνόδων κορυφής, όσο και στο Ευρωκοινοβούλιο.

5) Για τα Σ.Δ.Ι.Τ., τη σύμπραξη Δημοσίου – Ιδιωτικού κεφαλαίου, πάλι ο υπουργός χρησιμοποίησε τη δικαιολογία των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και ότι αυτά προβλέπουν, για να μην πάρει την πολιτική ευθύνη των πράξεων της κυβέρνησης, δηλώνοντας ταυτόχρονα τη «συμπάθεια» του στον ιδιωτικό τομέα, επικαλούμενος τις ιδεολογικοπολιτικές αντιλήψεις της κυβέρνησης που γι αυτές πήρε ξανά τη λαϊκή εντολή.

6) Για την «ευέλικτη ζώνη» ο υπουργός ζήτησε χρόνο για να ενημερωθεί, λέγοντας προκαταβολικά ότι δεν θα κινηθεί σε άλλη κατεύθυνση από αυτά που προβλέπουν τα ευρωπαϊκά προγράμματα που απαιτούν την εφαρμογή της.

7) Για τα χιλιάδες κενά αλλά και τις υποχρεωτικές υπερωρίες που αναγκάζονται να κάνουν οι εκπαιδευτικοί με προφορικές εντολές προϊσταμένων – πέρα από κάθε νομικά πλαίσιο – είπε ότι θα προσληφθούν 10.000 αναπληρωτές σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση άμεσα για την αντιμετώπιση των αναγκών. Είπε, μετά τις επίμονες ερωτήσεις μας, ότι δεν θα αντιμετωπιστούν τα τυχόν κενά με υποχρεωτικές υπερωρίες.

8) Για τους ωρομίσθιους, θεσμός που εξακολουθεί να «ζει και να βασιλεύει» στην εκπαίδευση, παρά τις εξαγγελίες τόσο της προηγούμενης, όσο και της τωρινής κυβέρνησης της Ν.Δ. τοποθετήθηκε για άλλη μια φορά γενικόλογα χωρίς να απαντά επί της ουσίας.

9) Η μόνη συγκεκριμένη και απτή απάντηση του νέου Υπουργού ήταν η επιμονή στην απόφασή του να προχωρήσει η διαδικασία της επιλογής των διευθυντών για ευνόητους προφανώς λόγους.

Από όλα τα παραπάνω και περισσότερο από τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης στη Βουλή, είναι φανερό ότι η πολιτική της θα κινηθεί σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση με αιχμές τη νέα αντιασφαλιστική επίθεση, τη συνεχιζόμενη λιτότητα σε κοινωνικές δαπάνες και μισθούς, την αξιολόγηση και την αποκέντρωση, την επίθεση στο δημόσιο, δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και με την επιχειρούμενη αλλαγή του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Τα χρόνια και οξυμένα προβλήματα της εκπαίδευσης και των εργαζόμενων δεν απαντώνται με αοριστολογίες και γενικόλογα, η ίδια πολιτική θα πάρει ίδια δυναμική απάντηση.

Οι εκπαιδευτικοί με την εμπειρία της μεγαλειώδους απεργία τους, θα δώσουν το παρόν στην πρώτη γραμμή του αγώνα στο νέο γύρο αναμέτρησης με την αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή πολιτική.