ΔΕΛΤΙΟ ΑΤΑΚΤΟ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΑΠΟΨΕΩΝ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009 deltioatakto@yahoo.gr

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΗ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΣΤΕΛΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ Δ.ΣΧ. & ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ Νο60
ΔΕΛΤΙΟ
ΑΤΑΚΤΟ
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΑΠΟΨΕΩΝ
ΕΙΣΤΕ Η ΚΡΙΣΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ-Ε.Ε.-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: ΑΔΕΙΑΣΤΕ ΜΑΣ ΤΗ ΓΩΝΙΑ
















Και άλλο πρόγραμμα λιτότητας! Δεν τόλμησαν να το δώσουν στη δημοσιότητα παρ όλο που το έστειλαν στην Κομισιόν για το μπράβο και το ΟΚ. Ένα δελτίο τύπου εμφάνισαν μόνο…Προβλέπουν μείωση των μισθών μας πάλι και εξοντωτική λιτότητα σε όλα τα επίπεδα. Στα λόγια θα επιτρέψουν περισσότερες προσλήψεις από τις αποχωρήσεις στην Υγεία και στην Παιδεία… Κούφιες υποσχέσεις! Όπως το 5%... Στα άγια των αγίων του καπιταλισμού, στο Νταβός, οι πολιτικοί ήταν οι νέοι αστέρες… (Τα λαλίστατα golden boys των παρελθόντων ετών πέρασαν στην εφεδρεία.) Υπόσχονται νέα μέτρα που θα περιορίσουν την ασυδοσία της αγοράς και θα βάλουν στο κλουβί το θηρίο της κρίσης. «Αυτό μπορεί να είναι το πρώτο Φόρουμ του Νταβός που ο καπιταλισμός θεωρείται ευρέως ως αποτυχία, παρά ως αντικείμενο θαυμασμού» δήλωνε στην πρωθιέρεια του κεφαλαίου «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ» ο Ίθαν Κάπστιν, καθηγητής Οικονομίας. Μόνο που οι προτάσεις τους όλες περιστρέφονται γύρω από την ενίσχυση επιχειρήσεων και τραπεζών. Αυτών δηλαδή που έχουν απομυζήσει το παγκόσμιο πλούτο που παρήγαγαν οι εργαζόμενοι. Ανακύκλωση λοιπόν των αιτιών της κρίσης. Έτσι, αυτή προβλέπεται πολύ μακριά και επίμονη. Αν τους αφήσουν οι εργαζόμενοι θα μετρήσει πολλές εκατόμβες θυμάτων. Το ρητό «κάτσε αγά μου να με σφάξεις για να αγιάσω» δεν έχει πέραση πια. Αυτοί είναι η κρίση! Να τους διώξουμε! Με αγώνες! Δύσκολο; Δύσκολο! Αυτή είναι όμως η μόνη λύση…

(ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕ Η ΑΘΗΝΑ)
ΔΙΑΛΟΓΟΣ
Η ΝΑ ΕΙΧΑΜΕ ΝΑ ΛΕΓΑΜΕ;
Δύο δεκαετίες τώρα ο χώρος της εκπαίδευσης συγκλονίζεται από τη σύγκρουση δύο αντιλήψεων με ισχυρό κοινωνικό διακύβευμα : Από τη μια οι αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος και το πρόταγμα της εργαζόμενης πλειοψηφίας για το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση στη δουλειά και τη ζωή και από την άλλη οι πολιτικές όλων των κυβερνήσεων για επιβολή των αναδιαρθρώσεων στην κατεύθυνση της αποδόμησης του δημόσιου σχολείου και της προσαρμογής-παράδοσης της εκπαίδευσης στις ανάγκες της αγοράς και των ιδιωτικών συμφερόντων.
Το εκπαιδευτικό κίνημα έχει δώσει μάχες σκληρές και ενίοτε ηρωικές απέναντι σε αυτές τις αντιδραστικές τομές, έχοντας απέναντι το σκληρό πρόσωπο της εξουσίας. Από τη δολοφονία του συναδέλφου Νίκου Τεμπονέρα, μέχρι τα εξεταστικά του ΄98 κι από τον αγώνα των 6 εβδομάδων των δασκάλων, μέχρι τις μάχες για το άρθρο 16, μαθητές, φοιτητές και εκπαιδευτικοί, η ζωντανή εκπαίδευση, αντιστέκονται ανατρέπουν, αναδιπλώνουν, καθυστερούν τα νεοφιλελεύθερα , νεοσυντηρητικά, αντιεκπαιδευτικά μέτρα.


ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Από την περίοδο Κοντογιαννόπουλου-Σουφλιά, την περίοδο Αρσένη- Ευθυμίου κι από κει στην περίοδο Γιαννάκου- Στυλιανίδη, η ζωντανή εκπαίδευση αγωνίζεται στους δρόμους και δε συμμετέχει σε στημένους και προσχηματικούς διαλόγους, γιατί συγκροτεί ένα αντίπαλο προς την κυρίαρχη πολιτική εκπαιδευτικό και κοινωνικό ρεύμα και γιατί κάθε κύμα αντιεκπαιδευτικών μέτρων ξεκινούσε με τέτοιους «διαλόγους» χειραγώγησης της κοινής γνώμης και επιχείρησης συνενοχής-νομιμοποίησης των αντιδραστικών σχεδίων από την εκπαιδευτική κοινότητα.














Τα περί «μηδενικής βάσης» που διαδίδει ο νέος Υπουργός Παιδείας για το διάλογο που ετοιμάζει, ως προπομπό του νέου τελικού κύματος των αναδιαρθρώσεων, μόνο ως χοντροκομμένο αστείο μπορεί να ακουστεί: Δεν απέσπασε τα 28 δις ευρώ η Παιδεία, αλλά οι τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο, ενώ ο Προϋπολογισμός της μηδενικής βάσης ρίχνει ακόμα κι άλλο τις δαπάνες στην Εκπαίδευση στο 2,82% του ΑΕΠ! Εξήντα χιλιάδες παιδιά δε χώρεσαν στο δημόσιο νηπιαγωγείο, ενώ τα σχέδια για περιστολή της εξάχρονης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης πάνε κι έρχονται. Η ωρομισθία γιγαντώνεται και καμιά μηδενική βάση δεν αίρει το άγος των συμβασιούχων της εκπαίδευσης που ζουν με 300 ευρώ το μήνα. Οι μισθοί των εκπαιδευτικών είναι εκτός ατζέντας, ενώ τα αιτήματα της μεγάλης απεργίας των δασκάλων, αδικαίωτα ακόμα, μόνο τα χημικά, τις σιδερογροθιές, τα ΜΑΤ και τις δυνάμεις καταστολής βρήκαν και βρίσκουν ως συνομιλητή. Οι ιδιώτες και οι χορηγοί εδραιώνονται στα σχολεία, ενώ η αναγνώριση των ΚΕΣ παραδίδει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο στους εμπόρους της γνώσης και η επιδίωξη κατάργησης του ασύλου σηματοδοτεί την καταστολή και τον αυταρχισμό που θα επιδειχθεί απέναντι στους αγώνες που αναπτύσσει το κίνημα στον αντίποδα μιας τέτοιας πολιτικής. Δεν πρόκειται για “tabula rasa” λοιπόν, αλλά για τη φανερή ατζέντα μιας βαθιάς αντιεκπαιδευτικής πολιτικής που εντείνεται.
ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΒΑΘΜΙΔΕΣ
Το εξεταστικό, που αποτελεί κεντρικό θέμα του διαλόγου που ανοίγει το Υπουργείο, δεν είναι παρά η άκρη ενός νήματος που ξεδιπλώνει όλες τις αντιδραστικές αλλαγές σε όλες τις βαθμίδες, από το Νηπιαγωγείο μέχρι το Πανεπιστήμιο. Την παγίωση της εγκατάλειψης και υποχρηματοδότησης της δημόσιας εκπαίδευσης, την αναδιάρθρωση των βαθμίδων της, τον επανακαθορισμό των εξεταστικών φίλτρων της απόρριψης και του αποκλεισμού, την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση, την αποκέντρωση, την αξιολόγηση–κατηγοριοποίηση, την ένταση των ταξικών φραγμών, την απαξίωση του κοινωνικού ρόλου των εκπαιδευτικών. Ως εκ τούτου αποτελεί μια ολοφάνερη προσχηματική διαδικασία που επιχειρεί να ντύσει επικοινωνιακά την ολοκλήρωση των αναδιαρθρώσεων και είναι καθορισμένες από τις δεσμεύσεις της χώρας μας στις διαδικασίες της Μπολόνιας και της Λισαβόνας και θα αλλάξουν πλήρως το περιεχόμενο, τους στόχους, το χαρακτήρα, το παιδαγωγικό πλαίσιο και τις λειτουργίες του εκπαιδευτικού συστήματος.
Ο σύλλογος εκπαιδευτικών « η Αθηνά» εκτιμά πως ο διάλογος δε μπορεί σε καμιά περίπτωση να αποτελέσει πεδίο προώθησης των αιτημάτων και των στόχων του εκπαιδευτικού κινήματος - αλλά αντίθετα πεδίο συνενοχής και υποστολής των αγώνων. Γι’ αυτό πιστεύουμε πως το εκπαιδευτικό κίνημα δεν πρέπει και δε θα νομιμοποιήσει με τη συμμετοχή του τα σχέδια και τους στόχους μιας τέτοιας διαδικασίας .
Με βάση τα παραπάνω:
 Καλούμε τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες να μη συμμετέχουν στο διάλογο
 Καλούμε τους συναδέλφους να συμβάλλουν σε μια πλατιά καμπάνια και ενημέρωσης, που πρέπει να αναλάβουμε ως κίνημα για την προβολή της χάρτας των αναγκών και των μορφωτικών δικαιωμάτων της νέας γενιάς και την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Να επαναπροβάλουμε τα αιτήματα της μεγάλης απεργίας που και επίκαιρα είναι και έχτισαν τη συμμαχία μας με τους γονείς και την εργαζόμενη πλειοψηφία.
 Καλούμε τους πρωτοβάθμιους εκπαιδευτικούς συλλόγους Π.Ε. και ΕΛΜΕ να συντονίσουμε τη δράση μας σε μια καμπάνια ενημέρωσης - συμπόρευσης του κόσμου της εκπαίδευσης και της εργασίας και στην ανάπτυξη δράσεων και αγώνων με σχέδιο προοπτική και διάρκεια και στόχο την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής πολιτικής
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!
 Πεποίθησή μας είναι πως στους δρόμους των αγώνων θα κριθεί το δίκιο, εκεί θα ακουστεί δυνατά η φωνή μας! Πιστεύουμε πως το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει σε αυτή τη συγκυρία, μέσα από τις Γ.Σ και την ανάπτυξη των αγώνων του, να προβάλει θαρρετά και να διεκδικήσει τα κεντρικά-ώριμα αιτήματά του στον αντίποδα των αντιδραστικών αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση:
 για καθολική δημόσια δωρεάν εκπαίδευση χωρίς διαχωρισμούς και ταξικούς φραγμούς, για τη γενναία χρηματοδότηση της εκπαίδευσης με το 15% του Γ.Κ.Π.
 για ενιαίο δημόσιο 12χρονο βασικό σχολείο για όλους, δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή και ενιαία δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση με όλα τα εργασιακά δικαιώματα στο πτυχίο. Να μείνουν απ έξω οι ιδιώτες και οι χορηγοί, να μην ισχύσει η βάση του 10, να μην αναγνωριστούν τα ΚΕΣ, να ανατραπεί ο νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ.
 για την οικονομική αναβάθμιση του εκπαιδευτικού, ώστε να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας, για πραγματικές αυξήσεις στους βασικούς μισθούς, για 1400 ευρώ στον πρωτοδιόριστο, για ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη.
 για την κατοχύρωση και διεύρυνση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών μας δικαιωμάτων, την κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα- Ρέππα- Πετραλιά, για σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ή στα 55 ίση με τον τελευταίο μισθό, για πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Να χρηματοδοτηθεί τώρα ο ΟΠΑΔ ώστε να σταματήσει το χαράτσι σε γιατρούς και φάρμακα, και το Ταμείο Πρόνοιας, ώστε να πληρώσει το εφάπαξ στους δικαιούχους.














 για τη σταθερή και μόνιμη εργασία ως αποκλειστικό εργασιακό πλαίσιο στην εκπαίδευση, για την κατάργηση της ωρομισθίας και όλων των ελαστικών σχέσεων εργασίας, για μαζικούς διορισμούς με βάση το χρόνο λήψης πτυχίου, ώστε να καλυφθεί όλο το αναγκαίο εκπαιδευτικό έργο. Για την κατοχύρωση των εργασιακών δικαιωμάτων και του ωραρίου των νηπιαγωγών.
 για την παιδαγωγική ελευθερία και τη δημοκρατία στο σχολείο, για την απόρριψη της αξιολόγησης-κατηγοριοποίησης των σχολείων και της αξιολόγησης-χειραγώγησης των εκπαιδευτικών, την κατάργηση του ν.2986 και του Καθηκοντολογίου.
 για νέα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία (απόσυρση αυτών που κυκλοφορούν) που δε θα εντατικοποιούν τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, δε θα προάγουν την απόρριψη, τον κατακερματισμό της γνώσης, τις ταξικές ανισότητες και τον κοινωνικό αποκλεισμό, αλλά θα ανταποκρίνονται στις λαϊκές μορφωτικές ανάγκες των μαθητών και θα προωθούν την κριτική σκέψη, τη χειραφέτηση και την ολόπλευρη γνώση.
 για την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων, ενάντια στο διοικητικό αυταρχισμό μέσα στο σχολείο, στην ένταση της κρατικής βίας και της καταστολής, το χτύπημα των αγώνων των εκπαιδευτικών, των εργαζόμενων και της νεολαίας, τον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση στους χώρους δουλειάς. Για να μην καταργηθεί το άσυλο.
 Καμιά πίστωση χρόνου, καμιά ανοχή στην αντιεκπαιδευτική πολιτική, καμιά συμμετοχή-συνενοχή στην πολιτική που λεηλατεί τα κοινωνικά και μορφωτικά δικαιώματα. Ενότητα και συντονισμένος αγώνας είναι η απάντηση της ζωντανής εκπαίδευσης.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΣΟΚ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΔΕΛΤΙΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ- ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ -
ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Δεν αναφέρεται πουθενά στη δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή, δεν υπάρχει καν ως θέση. Αντιθέτων αφήνει ανοιχτό παράθυρο προς τους παιδικούς σταθμούς, μιλώντας για την προσχολική εκπαίδευση άνω των τριών ετών. (σελ.4).

Μιλάει για την παράταση υποχρεωτικής παραμονής για το σύνολο των παιδιών στο σχολείο μέσω της γενίκευσης του ολοήμερου σχολείου σε όλες τις βαθμίδες, μέτρο για την προσθήκη και άλλων δραστηριοτήτων στο σχολείο.
Χρησιμοποιείται το σχολείο ως χώρος πιστοποίησης μιας ξένης γλώσσας καθώς και των ηλ. υπολογιστών. Μέτρο που, αν και μοιάζει προοδευτικό, στην ουσία δημιουργεί ένα πρόσθετο εξεταστικό κλίμα στο σχολείο, αναπροσαρμόζοντας κάθε παιδαγωγική και εκπαιδευτική δραστηριότητα των εκπαιδευτικών και των παιδιών σε μια καθαρά χρησιμοθηρική διαδικασία, αποστεώνοντάς την από κάθε δημιουργική πράξη της.

Η παρουσίαση του εθνικού Πλαισίου προγράμματος που θα αντικαταστήσει το αναλυτικό πρόγραμμα με τη διαφοροποιημένη του διάσταση σε κάθε περιοχή, σχολείο ή στο εσωτερικό της ίδιας της τάξης χάνει κάθε έννοια προοδευτικότητας από τη στιγμή που οι μαθητές καλούνται με εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα, διαγωνίσματα τριμήνων ή τετραμήνων, test να κατατάσσονται, κατηγοριοποιούνται, απορρίπτονται. Κι όλα αυτά κάτω από «την ατομική ευθύνη των ίδιων των μαθητών» (σελ 4).
Τι έννοια εκτός από την ταξική διαφοροποίηση έχει μια τέτοια θέση όταν οι μαθητές που θα έχουν διδαχτεί διαφορετικά πράγματα θα κληθούν, ως προϋπόθεση εισαγωγής τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, να δώσουν πανελλαδικού χαρακτήρα εξετάσεις ενιαίων θεμάτων ανεξάρτητα από τι έχουν διδαχτεί;
Τέλος σε αυτό το μέρος μιλάει για το ανοιχτό σχολείο και στην επεξήγηση του μιλάει για «μια δυναμική εκπαιδευτική μονάδα , με ευελιξία, λόγο και ευθύνη στη διαχείριση των πόρων ….που δίνει ρόλο και συμμετοχή και στην οργάνωση της μάθησης στους περιφερειακούς και τοπικούς φορείς». Δηλ εκτός από τη διαδικασία της οικονομικής αλληλοδιαπλοκής που είπαμε παραπάνω και στη διαδικασία του τι μαθαίνουν με τη συνδρομή των τοπικών αρχόντων ή επιχειρηματιών…
Εξακολουθεί παρόλη την αναφορά στη δωδεκάχρονη εκπαίδευση να μιλάει για τον κάθετο και οριζόντιο διαχωρισμό της στο εσωτερικό της (δημοτικό, γυμνάσιο, πολλοί τύποι λυκείων) που εντείνει τόσο την ταξικότητα ( αφού υπάρχει το ζήτημα της σχολικής εγκατάλειψης ανάμεσα στις βαθμίδες), τον κατακερματισμό της γνώσης (αναλυτικό πρόγραμμα αλληλοκαλύψεις και μερικότητα), την απόρριψη (ικανοί για το λύκειο και οι λιγότερο ικανοί για το Αυτοδύναμο Τεχνολογικό και Επαγγελματικό Λύκειο όπως ονομάζει την τεχνική εκπαίδευση), την κατηγοριοποίηση και τους ταξικούς φραγμούς (χωρισμός σε τύπους λυκείων, παιδιά που ουσιαστικά εγκαταλείπουν τη γενική γνώση χάρη μιας φτηνής, αναλώσιμης, προσωρινής εξειδίκευσης).
Συνδέει ακόμα το τεχνολογικό λύκειο με την αρχική κατάρτιση των ΙΕΚ αλλά και τις ανάγκες της τοπικής αγοράς, των τοπικών επιχειρηματιών στη διαμόρφωση των ειδικοτήτων αλλά και ως φτηνό εργατικό δυναμικό για αυτές μέσω της πρακτικής άσκησης.
ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ
Στο τέλος του λεγόμενου Αυτοδύναμου Λυκείου οι μαθητές των διαφοροποιημένων προγραμμάτων θα δίνουν «γενικές και αντικειμενικές εξετάσεις, σε επιλεγμένο αριθμό μαθημάτων σε πανελλαδικό επίπεδο» (σελ 5).
Με βάση το Εθνικό Απολυτήριο που θα παίρνουν όσοι περάσουν τις εξετάσεις, «τα ΑΕΙ και ΤΕΙ ( επιμένουν στη θέση του διαχωρισμού της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης) θα θέτουν τους όρους εισαγωγής που θα είναι διαφορετικοί από ίδρυμα σε ίδρυμα». Άρα ένας πανελλαδικός θεσμός εξετάσεων, κλειστός αριθμός εισακτέων και αποθέωση ξανά της παραπαιδείας και των φροντιστηρίων. Αυτή είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ.
Και η αποθέωση της νεοσυντηρητικής λογικής του προγράμματος του ΠΑΣΟΚ, ο θεσμός των μορφωτικών κουπονιών της Ε.Ε. « οι νέοι που θα παίρνουν εθνικό απολυτήριο, θα έχουν ένα εγγυημένο ποσό από το κράτος στο ύψος του κόστους σπουδών, που θα κατευθύνεται στο δημόσιο ίδρυμα που θα τους δέχεται».

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Εκπαιδευτικοί με επαγγελματικό και κοινωνικό κύρος τιτλοφορεί το σχετικό χωρίο στις θέσεις του το ΠΑΣΟΚ, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι « η βελτίωση του μισθού τους θα συνδυαστεί με τις αυξημένες υποχρεώσεις τους και ένα σύστημα αξιολόγησης της εκπαιδευτικής μονάδας και του έργου τους». Σύνδεση μισθού – αξιολόγησης- επίδοσης σχολείου!!! Αυτή είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ!!!!

Ταυτόχρονα δημιουργεί σχολή στελεχών την ΑΣΠΑΙΤΕ δημιουργώντας μια κάστα πραιτοριανών για τη διοίκηση των σχολείων, αποκομμένων από τη σχολική τάξη και πράξη , managers του νεοσυντηρητικού σχολείου που οραματίζεται το ΠΑΣΟΚ.

Δημιουργεί το θεσμό της αρχικής εκπαίδευσης, κάτι σαν τη διαβόητη εισαγωγική επιμόρφωση, βάζοντας νέα κρησάρα εκτός του ΑΣΕΠ για τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχίων .

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

«Θέλουμε αυτοτελή αυτοδιοικούμενα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, με ισχυρή κρατική χρηματοδότηση, μηχανισμούς κοινωνικής λογοδοσίας και αυτοδιαχείριση» (σελ 6).
Με άλλα λόγια, διαχωρισμός της ανώτατης εκπαίδευσης (ΑΕΙ – ΤΕΙ), όχι αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση , άρα είτε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στη λειτουργία τους με σκοπό το κέρδος, είτε σύζευξη με το ιδιωτικό κεφάλαιο με ότι σημαίνει αυτό για το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό των σπουδών για την οικονομικής τους επιβίωση, αξιολόγηση διαρκείας, κάθε τύπου.

Χαρακτηριστικά λέει το κείμενο: « … ένα τετραετή προγραμματισμό δραστηριοτήτων, με βάση τον οποίο θα γίνει και η συμφωνία με το κράτος για χρηματοδότηση του πανεπιστήμιου».
Συνεχίζει « Η πρόταση των πανεπιστημίων θα περιλαμβάνει … μετρήσιμους στόχους με βάση την επίτευξη των οποίων θα αξιολογούνται συνεχώς. Θα ιδρυθεί μια Ανεξάρτητη Αρχή Αξιολόγησης και Πιστοποίησης που θα αξιολογεί και θα πιστοποιεί και τα κρατικά και αργότερα τα μη κρατικά πανεπιστήμια και ΤΕΙ» Δηλαδή προτείνει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και ΤΕΙ.!
Συνεχίζει στην ίδια πολιτική κατεύθυνση και λογική « θα ενθαρρύνουμε συμφωνίες με την Τοπική Αυτοδιοίκηση… θα ενθαρρύνουμε κίνητρα για την άντληση πόρων από άλλες πηγές… θέλουμε ιδρύματα που θα χρηματοδοτούνται με βάσει τα αποτελέσματα της λειτουργίας τους (βλ. αξιολόγηση)» κ.λπ.

Ταυτόχρονα δημιουργεί μέσα στα πανεπιστήμια ένα φτηνό, ευέλικτο εργατικό δυναμικό για το επιχειρηματικό ΑΕΙ – ΤΕΙ και τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αυτό με τη θέσμιση « της δυνατότητας μερικής απασχόλησης των φοιτητών μέσα στα πανεπιστήμια που σπουδάζουν» (σελ 7).

Όσο για τη δια βίου μάθηση(σελ 8-9) και για την έρευνα (σελ 10-11) η ολοκληρωτική της παράδοση στα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα είναι η κεντρική πρόταση του ΠΑΣΟΚ.
Χαρακτηριστικά : « δια βίου μάθηση με επιτελικό σχεδιασμό σε εθνικό επίπεδο, με αποκέντρωση και συμμετοχή όλων των κοινωνικών φορέων και των επιχειρήσεων».
« Δίνουμε έμφαση στην ενδοεπιχειρησιακή κατάρτιση, ενισχύουμε τα κίνητρα (φορολογικά και επιδοτήσεις) των επιχειρήσεων για τη συνεχιζόμενη κατάρτιση του προσωπικού τους». (σελ 8).
« Έρευνα, καινοτομία , επιχειρηματικότητα: η ατμομηχανή μιας ισχυρής και δίκαιης κοινωνίας» , δίνουμε ισχυρά επενδυτικά και φορολογικά κίνητρα για επενδύσεις που εκμεταλλεύονται νέες γνώσεις», συνεχίζει το κείμενο στη σελ 10, «κινητοποιούμε την ιδιωτική έρευνα και προωθούμε τη συνεργία δημοσίου και ιδιωτικού τομέα».

Με άλλα λόγια το συνολικό κείμενο – πρόταση του ΠΑΣΟΚ δεν έχει σε τίποτε να ζηλέψει ούτε τους νόμους της ΝΔ για τα πανεπιστήμια, κινείται και βαθαίνει στην ίδια αντιδραστική κατεύθυνση το περιεχόμενο του, δεν κάνει ούτε τη στοιχειώδη αυτοκριτική για τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους που το ίδιο έχει ψηφίσει ως κυβέρνηση, ίσα ίσα τους θεωρεί ως εφαλτήριο για ακόμα αντιδραστικότερες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις , κινείται με ρότα τις βασικές αρχές και τη φιλοσοφία των Εοκικών αντιδραστικών επιλογών Λισαβόνας και Μπολόνια για την εκπαίδευση.
Είναι ένα συντηρητικό αντιδραστικό κείμενο και ως τέτοιο πρέπει να καταδικαστεί από τον κόσμο της εκπαίδευσης και της εργασίας.

¨Ένα κείμενο που τη συγκεκριμένη περίοδο, μετά τη νεολαιίστικη εξέγερση και προ των πυλών του « διαλόγου» γίνεται επικίνδυνο για το μέλλον που προετοιμάζουν οι καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις και το κεφάλαιο για την εκπαίδευση, τη νεολαία, τους εκπαιδευτικούς και την εργασία.
ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΒΑΚΛΗΣ