Απόφαση - Εισήγηση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., 29/1/2008

Απόφαση - Εισήγηση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. προς τις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων Εκπ/κών Π.Ε. για το Πρόγραμμα Δράσης του κλάδου

Αθήνα 29/1/2008

Αριθμ.Πρωτ. 590

Προς

Τους Συλλόγους Εκπ/κών Π.Ε.

Απόφαση - Εισήγηση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

προς τις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων Εκπ/κών Π.Ε.

για το Πρόγραμμα Δράσης του κλάδου

Συνάδελφοι,

Ενάμιση χρόνο μετά το μεγαλειώδη αγώνα του κλάδου μας, που αμφισβήτησε την αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης, έδειξε τις μάχιμες δυνατότητες του κόσμου της ζωντανής εκπαίδευσης και έφερε στο προσκήνιο τα μεγάλα προβλήματα της Δημόσιας Εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών, η αντιδραστική πολιτική οξύνεται και βαθαίνει σ’ όλα τα επίπεδα :

· Προωθείται η κατεδάφιση σε ό,τι απέμεινε από την κοινωνική ασφάλιση, η άμεση ή έμμεση αύξηση των ορίων ηλικίας και των εισφορών, η παράδοση των αποθεματικών των ταμείων στα συμφέροντα της αγοράς, η πλήρης μετατροπή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων σε ατομική υπόθεση του κάθε εργαζόμενου, ενώ από 1-1-2008, με την εφαρμογή του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου, πλήττονται ακόμη περισσότερο τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα,

· Η παρατεταμένη λιτότητα που παγιώνεται και με τον προϋπολογισμό του 2008, ταξική πολιτική επιλογή της κυβέρνησης, που προσαρμόζεται στις αντιλαϊκές επιταγές της Ε.Ε., της ΟΝΕ και του Συμφώνου Σταθερότητας, σε συνδυασμό με τη γενικευμένη ακρίβεια, τη φορομπηχτική πολιτική και τις αυξήσεις κοροϊδία, συνιστούν άλλη μια σκληρή επίθεση στο εισόδημα των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων,

· Η Δημόσια Εκπαίδευση παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης ως αποτέλεσμα της υποχρηματοδότησης και της νέας μείωσης των δαπανών στο 3,02% του ΑΕΠ: τραγικές ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και σε βιβλία, Φλεβάρη μήνα, κατάργηση όλων των προγραμμάτων αντισταθμιστικής αγωγής (τάξεις υποδοχής, τμήματα ένταξης, ενισχυτικής διδασκαλίας), εκτεταμένες συμπτύξεις τμημάτων και προτάσεις για υποβιβασμούς σχολείων, αυθαίρετες μετακινήσεις εκπαιδευτικών και υποχρεωτικές υπερωρίες, καταστρατήγηση των εργασιακών σχέσεων και παγίωση της ωρομισθίας. Η θεσμική εισβολή των επιχειρήσεων και εταιρειών στο σχολείο και η εφαρμογή στην εκπαίδευση των «Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα» αλλοιώνουν το δημόσιο χαρακτήρα του και το παραδίδουν στην υπηρεσία της αγοράς και του κέρδους. Η ανακοίνωση του νέου πορίσματος του ΕΣΥΠ επιχειρεί την άμεση και γενικευμένη εφαρμογή της αξιολόγησης-κατηγοριοποίησης σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών με φακέλους εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης. Τα νηπιαγωγεία παραδίδονται στους δήμους και τους ιδιώτες, χιλιάδες παιδιά αποκλείονται από το δημόσιο νηπιαγωγείο και καταστρατηγούνται τα εργασιακά δικαιώματα των νηπιαγωγών. Βρίσκονται σε έξαρση φαινόμενα αυταρχισμού και διώξεων, τρομοκράτησης, μισαλλοδοξίας και ρεβανσισμού κατά εκπαιδευτικών, αμφισβητείται η παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στην εκπαίδευση σε συνδυασμό με απόπειρες νεοσυντηρητικής επέλασης και σκοταδισμού στα σχολεία.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις στη Δημόσια Εκπαίδευση, μπροστά στο φάσμα της νέας λιτότητας και της αντιασφαλιστικής καταιγίδας, οι εκπαιδευτικοί δε μένουν απαθείς. Η συμμετοχή στην κινητοποίηση της 12^ης Δεκέμβρη έδειξε και τη δύναμη και τις διαθέσεις του κόσμου της εργασίας. Οι εκπαιδευτικοί μπορούν και πρέπει να βγουν ξανά μπροστά με ένα πρόγραμμα δράσης που αποτελεί συνέχεια των αγώνων του κλάδου και της μεγάλης περσινής απεργίας, στο δρόμο του πανεκπαιδευτικού μετώπου, στο δρόμο του κοινού αγώνα με διάρκεια και προοπτική, στο δρόμο του πανεργατικού συντονισμού για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Απέναντι σε μια ενιαία πολιτική που πλήττει και σαρώνει τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, οι προτάσεις για τον προγραμματισμό δράσης πρέπει να στοχεύουν στην ανάπτυξη αγώνων με συντονισμό των χώρων από όλο το εργατικό κίνημα.

Με βάση τις παραπάνω εκτιμήσεις, το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. προτείνει προς τις Γ.Σ. των Συλλόγων:

Α΄ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Αυξήσεις στις αποδοχές μας- «Να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας»

Μισθός 1400€ καθαρά για τον πρωτοδιόριστο, με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό. Όχι στη σύνδεση μισθού-απόδοσης. Γνήσιες Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Αφορολόγητο όριο ίσο με τις ετήσιες αποδοχές του νεοδιόριστου.

Όχι στην κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης

Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων όλων των κυβερνήσεων από το 1990 μέχρι σήμερα. Ακύρωση όλων των αντιασφαλιστικών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση. Ενιαία δημόσια καθολική κοινωνική ασφάλιση. Πλήρης ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους. Πλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας (30/30). Κύρια σύνταξη στο 80% του καταληκτικού μισθού. Κατάργηση της διάταξης για εξαγορά της στρατιωτικής θητείας. Δικαίωμα παραίτησης κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους, χωρίς διαχωρισμούς σε νέους – παλιούς ασφαλισμένους. ‘Όχι στη διάθεση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων στο χρηματιστήριο. Επιστροφή όλων των κλεμμένων αποθεματικών στα ασφαλιστικά ταμεία. Εγγύηση του κράτους για τα αποθεματικά των ταμείων. Εργατικός έλεγχος και άσκηση βέτο των εργαζομένων στη λειτουργία των ταμείων. Όχι στην εισφοροαπαλλγή-εισφοροδιαφυγή των εργοδοτών.

Υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν εκπαίδευσης

Ενιαίο 12χρονο δημόσιο σχολείο – δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Άμεση κάλυψη όλων των κενών με μαζικούς διορισμούς. Αύξηση της οργανικότητας των σχολείων με βάση τους 20 μαθητές ανά τμήμα και 15 στο νηπιαγωγείο. Ενιαία Δημόσια Δωρεάν Εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες χωρίς αποκλεισμούς. Χρηματοδότηση της εκπαίδευσης στο 5% του ΑΕΠ ή 15% του ΓΚΠ. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Κατάργηση των ΣΔΙΤ. Όχι στην εισβολή των επιχειρήσεων και των εταιρειών στο σχολείο.

Κατάργηση του άρθρου 32 στο Νόμο 3577/2007 (τροπολογία για τα νηπιαγωγεία), που δίνει τη δυνατότητα ίδρυσης τμημάτων νηπιαγωγείων στους ιδιωτικούς και δημοτικούς παιδικούς σταθμούς και στα ιδιωτικά σχολεία. Κανένα Νηπιαγωγείο στους Δήμους και στους Ιδιώτες Μαζικοί διορισμοί νηπιαγωγών, για να καλυφθούν οι ανάγκες για τη 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή. Κανένα νήπιο 4-6 ετών εκτός του δημόσιου νηπιαγωγείου.

Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος. Κατάργηση του νόμου πλαίσιου για τα ΑΕΙ. Όχι στην αναγνώριση των ΚΕΣ (Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών).

Διασφάλιση των εργασιακών σχέσεων και δικαιωμάτων

Να καταργηθεί η ωρομισθία. Να συσταθούν νέες οργανικές θέσεις για κάθε αναγκαίο εκπαιδευτικό έργο στα σχολεία και να καλυφθούν με μαζικούς μόνιμους διορισμούς. Άμεση απόσυρση της εγκυκλίου της 20^ης Ιουλίου 2007, που αυξάνει το ωράριο και καταστρατηγεί τα εργασιακά δικαιώματα των Νηπιαγωγών. Θεσμοθέτηση διδακτικού ωραρίου Νηπιαγωγών στα πλαίσια ενιαίου ωραρίου των εκπαιδευτικών της Γενικής εκπαίδευσης. Να μειωθεί το διδακτικό ωράριο όλων των εκπαιδευτικών Π.Ε. στα επίπεδα των εκπ/κών της Β/θμιας.

Όχι στη συνταγματική αναθεώρηση που καταργεί τη μονιμότητα, ακυρώνει τη δυνατότητα δικαστικών-μισθολογικών διεκδικήσεων και προωθεί τα ιδιωτικά Α.Ε.Ι

Παιδαγωγική ελευθερία και Δημοκρατία στο σχολείο.

Ενίσχυση του ρόλου του συλλόγου διδασκόντων. Κατάργηση του Καθηκοντολογίου. Νέα Αναλυτικά Προγράμματα και βιβλία με βάση τις μορφωτικές ανάγκες των μαθητών, την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και την ολόπλευρη γνώση.. Όχι στην εικονική-αποσπασματική «επιμόρφωση». Ουσιαστική επιμόρφωση με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα με βάση τις μορφωτικές ανάγκες των εκπαιδευτικών και του δημόσιου σχολείου. Κατάργηση της υπουργικής απόφασης για την υποχρεωτική εφαρμογή της ευέλικτης ζώνης. Όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση και την αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση των σχολείων. Κατάργηση του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης-χειραγώγησης. Όχι στο διοικητικό αυταρχισμό, το νεοεπιθεωρητισμό και το σκοταδισμό.

Β΄ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

· Καλούμε τους συναδέλφους σε ακόμη πιο μαζική και δυναμική συμμετοχή στην απεργία της 13^ης του Φλεβάρη με βάση το παραπάνω διεκδικητικό πλαίσιο που εκφράζει τις πραγματικές μας ανάγκες και προβάλλει τα κυρίαρχα αιτήματά μας.

· Καλούμε τις Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων εκπαιδευτικών Π.Ε. όλης της χώρας να συγκληθούν μέχρι 22 Φεβρουαρίου να συζητήσουν και να αποφασίσουν για την πρόταση κήρυξης απεργιακού αγώνα που θα ξεκινάει με 5νθήμερη απεργία από τη Δευτέρα 3 του Μάρτη και θα ανανεώνεται με την ίδια μορφή με αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων. Στις 25 Φεβρουαρίου συγκαλείται η Ολομέλεια Προέδρων για να λάβει τις τελικές αποφάσεις.

· Καλούμε την ΟΛΜΕ και τις Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ, που θα πραγματοποιηθούν στο ίδιο διάστημα να συντονιστούν σ’ ένα αγωνιστικό σχέδιο με κοινό πλαίσιο δράσης και απεργιακό βηματισμό διάρκειας, στην κατεύθυνση της συγκρότησης του πανεκπαιδευτικού μετώπου και με τους υπόλοιπους φορείς της εκπαιδευτικής κοινότητας.

· Καλούμε τους Συλλόγους εκπαιδευτικών Π.Ε. στο ίδιο διάστημα να οργανώσουν μαζί με φορείς, συνδικάτα και εργατικά σωματεία καμπάνια για το ασφαλιστικό και τα ζητήματα της Παιδείας, με ενημερώσεις, ανακοινώσεις, εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις, αφίσες, γράμματα προς γονείς και την κοινωνία.

· Στην κατεύθυνση του πανεργατικού συντονισμού η ΔΟΕ θα συγκαλέσει το επόμενο διάστημα συνάντηση-σύσκεψη με τις Ομοσπονδίες Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα και μαχόμενους κλάδους εργαζομένων .

Οι εκπαιδευτικοί της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στον αντίποδα της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής πολιτικής κρατάμε ψηλά τις σημαίες του αγώνα και διεκδικούμε θαρρετά τα δίκαια και ώριμα αιτήματά μας.

Για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας

Μπράτης Δημήτρης Μαντάς Κομνηνός

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

1. Την Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2008, ώρα 12:30 θα πραγματοποιηθεί κοινή σύσκεψη των Δ.Σ. Δ.Ο.Ε. και ΟΛΜΕ, στα γραφεία της Δ.Ο.Ε., με θέμα: «Κοινό πρόγραμμα δράσης».

2. Σας παρακαλούμε να γνωστοποιήσετε έγκαιρα στο φαξ της Δ.Ο.Ε. (2103231977, 2103312760, 2103238981) τις ημερομηνίες πραγματοποίησης των έκτακτων Γενικών Συνελεύσεων, προκειμένου να παραστούν σ’ αυτές μέλη του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

Συγκρότηση Πρωτοβουλίας Αγώνα Εκπαιδευτικών, 02.02.2008, 6:00 μ.μ.

Συγκρότηση Πρωτοβουλίας Αγώνα Εκπαιδευτικών

στον Ε΄ Σύλλογο Π.Ε. Ν. Θεσσαλονίκης «Δελμούζος – Κουντουράς».

& Πρόσκληση σε εκδήλωση

Τα τελευταία χρόνια ζούμε όλο και πιο έντονα μία διαρκή απαξίωση των Συλλόγων μας. Ένα κλίμα ρουτινιάρικης γραφειοκρατίας τείνει να κυριαρχήσει παντελώς, αποχυμώνοντας τα συνδικάτα μας από κάθε ζωντανή δραστηριότητα. Τα Διοικητικά Συμβούλια έχουν μετατραπεί σε απλούς διεκπεραιωτές της αλληλογραφίας με τη ΔΟΕ*. Οι Γενικές Συνελεύσεις γίνονται ολοένα και πιο άνευρες. Κάτι το αναμενόμενο, αφού δεν υπάρχει έδαφος για να φυτρώσει και κανάλια για να διοχετευτεί η ζωντάνια και η δράση των συναδέλφων/-φισσών.

Και επειδή μόνο με διαπιστώσεις - όσο καίριες και να είναι - δεν γίνεται τίποτα, αναλάβαμε την πρωτοβουλία να δημιουργήσουμε ένα χώρο όπου αυτή η ζωντάνια και η όρεξη για δράση να μπορεί να εκφραστεί από τον/την κάθε συνάδελφο/-φισσα ξεχωριστά και το κυριότερο αδιαμεσολάβητα. Έτσι, την Παρασκευή, 18/1/08 μαζευτήκαμε κάποιοι/ες συνάδελφοι/-φισσες που κοινό χαρακτηριστικό μας είναι ότι αρνούμαστε να υποβιβαστούμε σε καταναλωτές συνδικαλιστικών ανακοινώσεων και διεκπεραιωτές διοικητικών εντολών, δίχως να χάνουμε την εμπιστοσύνη μας στον κεντρικό κοινωνικό-πολιτικό-ιδεολογικό ρόλο του συνδικάτου εμπλουτισμένου με πρακτικές που διευρύνουν και ενισχύουν τις δυνατότητες μιας εναλλακτικής θεωρητικής προοπτικής, με στερεή αναφορά στις διεργασίες της Πράξης.

Στην πρώτη συνάντηση πέρα από μια γενική εκτίμηση της κατάστασης προσπαθήσαμε να οριοθετήσουμε, κάπως, τους στόχους του εγχειρήματος. Έτσι, καταλήξαμε σε κάποιους άξονες, που παρατίθενται παρακάτω, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο κατάλογος δεν είναι ανοιχτός σε προσθαφαιρέσεις.

Ως στόχοι μας, λοιπόν, μπορούν να θεωρηθούν:

Ø Να συνεχίσουμε την οικοδόμηση της συνεργασίας με τους εργαζόμενους γονείς, που άνοιξε με την απεργία, δίνοντάς της μονιμότερα χαρακτηριστικά.

Ø Να μπλοκάρουμε στην εκπαιδευτική πράξη, και με αποφάσεις των συλλόγων διδασκόντων, όλα τα διοικητικά ελεγχόμενα προγράμματα, που εισάγουν στο σχολείο τους χορηγούς, την ευέλικτη ζώνη, τη λογική της αγοράς και τις λογικές του ανταγωνισμού μεταξύ σχολείων και συναδέλφων.

Ø Να πρωτοστατήσουμε στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των νηπιαγωγών απέναντι σε πιέσεις που οδηγούν στην αύξηση του ωραρίου εργασίας τους, στην παραβίαση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα.

Ø Να οργανώσουμε τη δημιουργία ενός δικτύου ενημέρωσης όλων των συναδέλφων για τη συνέχιση της κριτικής γύρω από τα νέα βιβλία και την ανάδειξη των τεράστιων προβλημάτων που ανακύπτουν από το περιεχόμενό τους και την έκταση της ύλης.

Ø Να συντονίσουμε τη συλλογική προσπάθεια για την ανάπτυξη εναλλακτικού διδακτικού υλικού από τη μάχιμη εκπαίδευση.

Ø Να αντισταθούμε και να βάλουμε φρένο στις αυθαιρεσίες της διοίκησης, τον εκφοβισμό των συναδέλφων, την παραβίαση των δικαιωμάτων τους.

Το κυριότερο, να ξαναβρούμε τη χαμένη αυτοπεποίθηση που δίνει η αίσθηση της συλλογικότητας και συντροφικότητας. Να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε μόνοι στις αγωνίες και τους αγώνες μας, ότι υπάρχουν κι άλλοι/ες συνάδελφοι/-φισσες που νιώθουν, ασφυκτιούν ή εξεγείρονται σαν κι εμάς. Προφανώς υπάρχουν ανάμεσά μας διαφορετικές «ταχύτητες», διαφορετικές διαθεσιμότητες ή ακόμα και αντιθέσεις και διαφορετικές προσεγγίσεις. Όλα αυτά για μας αποτελούν προκλήσεις, που κάνουν ακόμα γοητευτικότερο το εγχείρημα: Μια Πρωτοβουλία Αγώνα Εκπαιδευτικών, που θα αποτελέσει κύτταρο κοινωνικών, παιδαγωγικών, πολιτιστικών δράσεων και πρωτοβουλιών, ενώ την ίδια στιγμή θα συμβάλλει στην ανάπτυξη ενός ευρύτερου κινήματος αμφισβήτησης/ρήξεων απέναντι στις κυρίαρχες δυνάμεις και την πολιτική τους.

Ίσως το σχέδιο θεωρηθεί υπερβολικά φιλόδοξο και οι στόχοι εξαιρετικά μεγαλεπήβολοι για μια πρωτοβουλία ενός τοπικού συλλόγου. Για μας όμως οι στόχοι είναι τα ορόσημα που καθορίζουν το δρόμο μας. Θα πάμε έως εκεί που θα μπορέσουμε (… και ίσως λίγο παραπέρα). Άλλωστε, όπως έλεγε και ο Φρέιρε, μιλώντας για τους δάσκαλους που ασφυκτιούν από τους περιορισμούς του συστήματος: «Σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας κάνουμε ό,τι είναι ιστορικά εφικτό και όχι ό,τι θα θέλαμε να κάνουμε. Επομένως αναγνωρίζουμε την ανάγκη για μια ολοένα διαυγέστερη κατανόηση των στόχων τους και για μια κατανόηση των περιορισμών τους, ώστε όσο είναι δυνατόν, να μπορούν να αντιμετωπίζουν με επιτυχία τον πειρασμό της ταλάντευσης μεταξύ (παραλυτικής) απαισιοδοξίας και (επαίσχυντου) καιροσκοπισμού».

Στα πλαίσια της δράσης της Πρωτοβουλία Αγώνα Εκπαιδευτικών προτάθηκε και η διενέργεια ανοιχτών συζητήσεων για συγκεκριμένα ζητήματα που συνδέονται με τη συγκυρία ή φαίνεται να αφορούν μεγάλο αριθμό συναδέλφων. Πρώτη απόπειρά μας θα είναι να προσεγγίσουμε το θέμα: «Υπάρχει Ρατσισμός στα Σχολειά μας; Το ζήτημα της εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης των αλλοδαπών μαθητών και μαθητριών μας». Με δεδομένη την μεγάλη αναλογία αλλόγλωσσων μαθητών στα σχολεία του συλλόγου μας, αλλά και τον ‘απλοϊκό’ τρόπο που αντιμετώπισε η πλειοψηφία του ΔΣ μας το θέμα του προγράμματος του Πανεπιστημίου Αθηνών (όπως αναφέρεται παραπάνω), θεωρήσαμε ότι αξίζει τον κόπο, οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί της βάσης, να ανιχνεύσουμε τα όρια του ζητήματος και, γιατί όχι, να αναλάβουμε πρωτοβουλίες τόσο σε συνδικαλιστικό όσο και σε εκπαιδευτικό επίπεδο.

Θεσσαλονίκη, Ιανουάριος, 2008

Καλούμε, τους/τις συναδέλφους/-φισσες,

στην Ανοιχτή Συζήτηση, με θέμα:

«Υπάρχει Ρατσισμός στα Σχολειά μας; Το ζήτημα της εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης των αλλοδαπών μαθητών και μαθητριών μας.»

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2008, ώρα 18:30

«Στέκι Μεταναστών» (Φιλίππου 51, γωνία με Αγίας Σοφίας – 1^ος όροφος)

Πρωτοβουλία Αγώνα Εκπαιδευτικών
Ε΄ Συλλόγου Π.Ε. Ν. Θεσσαλονίκης

---

*Προς επίρρωση των παραπάνω αρκεί μια ματιά στις αποφάσεις του Δ.Σ. του Συλλόγου μας στην τελευταία του συνεδρίαση: ΔΑΚΕ & ΠΑΣΚ αρνήθηκαν να υπάρχει μία καταρχήν αναφορά στη διαφωνία του κλάδου με την ισχύουσα αναλογία 1:25 στην εισαγωγή ενός κειμένου του Δ.Σ., με το οποίο θα εκφραζόταν η αντίθεσή του στη σχεδιαζόμενη σύμπτυξη στο 59ο Δημ. Σχ. Στο ζήτημα του προγράμματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, για εκπαιδευτική υποστήριξη των αλλοδαπών μαθητών/τριών, το ΔΣ δεν κατέληξε σε απόφαση αφού προηγήθηκε ένα συντεχνιακό κρεσέντο από ΔΑΚΕ & ΠΑΣΚ που θεωρούσαν ότι το σημαντικότερο (αν όχι το μοναδικό) ζήτημα που ανακύπτει από την εφαρμογή του προγράμματος είναι ότι σ’ αυτό δουλεύουν φιλόλογοι (!) - και όχι ποιες ανάγκες καλύπτει, με ποιους όρους κλπ. Προφανώς αρνήθηκαν να καταθέσουν τις προτάσεις τους για την καλύτερη εκπαιδευτική και κοινωνική ένταξη αυτών των παιδιών. Μετά από αυτή την παρένθεση οι δύο παρατάξεις ψήφισαν από κοινού τα δύο «σημαντικότατα» ζητήματα: α) την πραγματοποίηση χοροεσπερίδας από τον ‘εξωραϊστικό μας σύλλογο’, και, β) την οικονομική ενίσχυση της ποδοσφαιρικής ομάδας των δασκάλων του νομού μας με το ευτελές ποσό των 500 Ευρώ (θυμίζουμε ότι πρόκειται για τους ίδιους που πολέμησαν με λύσσα την πρόταση για την άμεση συγκρότηση του Απεργιακού Ταμείου στην τελευταία Γενική μας Συνέλευση – 5/12/2007).

Απόφαση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. για 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση στις 13 του Φλεβάρη 2008

Αθήνα 25/1/2008

Αρ. Πρωτ:571

Προς τους Συλλόγους Εκπ/κών Π.Ε.

Απόφαση του Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. για 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση

στις 13 του Φλεβάρη 2008

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε., στη σημερινή του συνεδρίαση, αφού έλαβε υπόψη του:

· Το γεγονός ότι στη συνάντηση που είχε στις 22/1/08 με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ, ο Υπουργός Παιδείας δεν έδωσε καμιά θετική απάντηση στα κυρίαρχα αιτήματα των εκπ/κών (αύξηση δαπανών για την παιδεία, αυξήσεις στους μισθούς των εκπ/κών, ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά),

· Τη συνεχιζόμενη επίθεση που δέχονται τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα,

· Τον προϋπολογισμό του 2008, με τον οποίο συνεχίζεται η λιτότητα στους μισθούς, η υποχρηματοδότηση της παιδείας, της υγείας και της κοινωνικής ασφάλισης,

· Την ανάγκη συνέχισης του αγώνα των εργαζομένων με τη συγκρότηση κοινού πανυπαλληλικού – πανεργατικού μετώπου,

Αποφάσισε την κήρυξη 24ωρης απεργιακής κινητοποίησης για την Τετάρτη 13 του Φλεβάρη 2008

Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. καλεί όλους τους συναδέλφους να πάρουν μαζικά και αγωνιστικά μέρος στην 24ωρη απεργία και στα παλλαϊκά - πανεργατικά συλλαλητήρια που γίνονται την ίδια μέρα σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας.

Για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε.

Ο Πρόεδρος Ο Γενικός Γραμματέας

Μπράτης Δημήτρης Μαντάς Κομνηνός

Δήλωση του εκπροσώπου των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ για τη συνάντηση ΔΟΕ με τον Υπουργό Παιδείας στις 22 - 1 - 2008

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

ΥΠΕΠΘ-ΔΟΕ:

…σαν τον παλιό καλό καιρό!

Δήλωση του εκπροσώπου των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ για τη συνάντηση ΔΟΕ με τον Υπουργό Παιδείας την Τρίτη 22 Ιανουαρίου 2008:

Η συνάντηση της ΔΟΕ με τον Υπουργό Παιδείας πραγματοποιήθηκε σε ένα περιβάλλον εκρηκτικών προβλημάτων για τη δημόσια εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς: Με τη λιτότητα να κυριαρχεί, την νέα αντιασφαλιστική επίθεση να είναι προ των πυλών, την παραπέρα μείωση των δαπανών για την Παιδεία, τις μεγάλες ελλείψεις σε εκπαιδευτικούς και βιβλία Γενάρη μήνα, την απαξίωση του δημόσιου δωρεάν σχολείου με την ταυτόχρονη επέλαση των χορηγών και των επιχειρηματιών στα σχολεία, το γενικευμένο αυταρχισμό, τις διώξεις και το νεοσυντηρητικό-σκοταδιστικό προσανατολισμό της εκπαιδευτικής πολιτικής.

Την ίδια στιγμή που το ΥΠΕΠΘ προσπαθούσε να διασκεδάσει τις αλγεινές εντυπώσεις από την πολιτική υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης ανακοινώνοντας σχέδια για «έξυπνα-βιοκλιματικά σχολεία», το πρόσφατο πόρισμα του ΕΣΥΠ αποκάλυπτε τις πραγματικές του προθέσεις, προβλέποντας :

« - Αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και της σχολικής μονάδας με τη διαδικασία της αυτό-αξιολόγησης, αλλά και της εξωτερικής αξιολόγησης.

- Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών ως προϋπόθεση για την επαγγελματική τους εξέλιξη.

- Φάκελος εκπαιδευτικού με ευθύνη του ίδιου του εκπαιδευτικού για την ενημέρωσή του.

- Περιγραφική αξιολόγηση των μαθητών και φάκελος μαθητή που θα ενημερώνεται κατόπιν συνεργασίας μαθητή και εκπαιδευτικού. »

Είναι φανερό πως σε ένα τέτοιο κλίμα το μόνο που θα μπορούσε να αναδείξει το εκπαιδευτικό κίνημα στη συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ήταν η συνολική καταδίκη της αντιλαϊκής και αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, με την απαίτηση για ικανοποίηση των κυρίαρχων και κεντρικών αιτημάτων της δημόσιας εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών μέσα σε έναν πραγματικό αγωνιστικό σχεδιασμό.

Η απουσία όμως, από την πλευρά του προεδρείου της ΔΟΕ, κάθε διάθεσης αμφισβήτησης του κεντρικού πυρήνα της πολιτικής της κυβέρνησης αλλά και οποιουδήποτε αγωνιστικού σχεδίου από την αρχή της χρονιάς, οδήγησαν τη συνάντηση σε μια άνευ προηγουμένου συναινετική διαδικασία. Προσπαθώντας να περιορίσουν κάθε τοποθέτηση που αναδείκνυε τα κυρίαρχα προβλήματα, έδωσαν στον Υπουργό την ευχέρεια από τη μια να παρουσιάζει ως αδιαπραγμάτευτες όλες τις αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις, και από την άλλη να αναλίσκεται σε φληναφήματα περί έξυπνων σχολείων και διαπραγμάτευση για ό,τι δεν αμφισβητεί την πολιτική του.

Ο Υπουργός επανέλαβε ως μονόδρομο την πολιτική της παρατεταμένης λιτότητας για τους εκπαιδευτικούς, αναφερόμενος στη δημοσιονομική πειθαρχία και τα οικονομικά της χώρας, ενώ μόνο ως ειρωνεία μπορεί να ακουστεί η παραπομπή της οικονομικής ανακούφισης των εκπαιδευτικών στη χορήγηση δανείων από το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και στη μελέτη για αύξηση στην υπερωριακή αποζημίωση. Με την άδεια του προεδρείου παρέπεμψε το ασφαλιστικό, χωρίς συζήτηση, στον κεντρικό κυβερνητικό σχεδιασμό.

Προσπάθησε να παρουσιάσει ως αναμενόμενη και αναγκαία τη μείωση των δαπανών στο 3,02% του ΑΕΠ, που δημιουργεί περιβάλλον εγκατάλειψης του δημόσιου σχολείου, αντιπαραθέτοντας την απορροφητικότητα των κοινοτικών κονδυλίων. Επιχείρησε να εντοπίσει την αιτία για τις τραγικές ελλείψεις εκπαιδευτικών που υποβαθμίζουν την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης (συμπτύξεις τμημάτων, κατάργηση τάξεων υποδοχής, τμημάτων ένταξης, ενισχυτικής διδασκαλίας ), όχι στην υποχρηματοδότηση και τις μειωμένες πιστώσεις, αλλά στην κακή διαχείριση του εκπαιδευτικού προσωπικού, ανακοινώνοντας μάλιστα περιστολή των αποσπάσεων και μεταθέσεων που θα μειώσουν τη σπατάλη του ανθρώπινου δυναμικού! Σε παρόμοιες αιτίες απέδωσε τα πληθωρικά τμήματα- αρνούμενος να συζητήσει το αίτημα για μείωση του αριθμού των παιδιών ανά τμήμα, ενώ τις ελλείψεις σε βιβλία τις χαρακτήρισε περίπου ως συνηθισμένο φαινόμενο στην ελληνική εκπαίδευση που θα το λύσει… με τη σύσταση μιας ακόμα επιτροπής. Η επιμονή του Υπουργού στη διατήρηση και γενίκευση της ωρομισθίας την καθιστά ως μόνιμο καθεστώς για τις εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση.

Ο Υπουργός παρουσίασε ως επίσημη πολιτική όλα τα φαινόμενα θεσμικής εισβολής των επιχειρήσεων, ιδιωτών και εταιρειών στην εκπαίδευση που βρίσκονται σε εξέλιξη όπως το «Δίκτυο Σχολικής Καινοτομίας» των ιδρυμάτων Λάτση, Μποδοσάκη, Λαμπράκη κλπ καλυπτόμενος, φαίνεται, πίσω από τη συναίνεση της ΔΟΕ και την πρόσφατη άρνησή της να το καταγγείλει. Η εξαγγελία και η υλοποίηση στην εκπαίδευση του νόμου για τις συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα ( ΣΔΙΤ) φανέρωσε τα σχέδια για υπαγωγή της εκπαίδευσης στην υπηρεσία της αγοράς και την προώθηση των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.

Σε ό,τι αφορά την αποκέντρωση και την υπαγωγή των νηπιαγωγείων στους δήμους και στους ιδιώτες, αξιοποίησε κατευθυνόμενες ερωτήσεις της κυβερνητικής ΔΑΚΕ για να αποφορτίσει το πολιτικό βάρος της «τροπολογίας» που ψήφισε η κυβέρνηση, αλλά δεν κατάφερε να αντιπαρέλθει το γεγονός πως η ίδρυση και λειτουργία τμημάτων νηπιαγωγείων από τους δήμους και τους ιδιώτες θα συνεχίζεται, όσο δεν καταργείται το άρθρο 32 του ν. 3577 (η τροπολογία) και πως η αύξηση του ωραρίου των νηπιαγωγών θα συνεχίζεται όσο δεν καταργείται η εγκύκλιος του Ιουλίου 2007.

Η ηγεσία του ΥΠΕΠΘ εμφανίστηκε να έχει την υψηλή εποπτεία για όλα τα φαινόμενα, αυταρχισμού, διώξεων, τρομοκράτησης, μισαλλοδοξίας και ρεβανσισμού κατά συναδέλφων, που βρίσκονται σε έξαρση το τελευταίο διάστημα με στόχο να ανασχέσουν κάθε ριζοσπαστική εκπαιδευτική δράση και να κάμψουν τις αντιστάσεις που αναπτύσσονται στον αντίποδα της αντιδραστικής πολιτικής. Σε συνδυασμό δε, με τη στάση του σε όσα εξελίσσονται στο 132^ο Δ.Σ Αθηνών, είναι εμφανής ο πολιτικός προσανατολισμός και το ιδεολογικό στίγμα της ασκούμενης εκπαιδευτικής πολιτικής Για αυτό και κάνουμε σαφές πως δε θα επιτρέψουμε να επιβληθεί στην εκπαίδευση ο νεοσυντηρητικός χειμώνας του σκοταδισμού και του νεοεπιθεωρητισμού.

Η συνολική τοποθέτηση της ηγεσίας του ΥΠΕΠΘ, που διαγράφει ένα ζοφερό τοπίο για την εκπαίδευση, αντιμετωπίστηκε με πρωτοφανή παθητικότητα από την πλευρά του προεδρείου της ΔΟΕ. Αντί να φέρει στη συνάντηση το άρωμα του μεγαλειώδους αγώνα του κλάδου και των κυρίαρχων αιτημάτων του, έδωσε ρεσιτάλ συναίνεσης και συνδιαλλαγής για αμφίβολα μικροπαραχωρήσεις σε επιμέρους ζητήματα. Η στάση αυτή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας συνοδεύτηκε από προσπάθειες να μην εκφραστούν ισότιμα τοποθετήσεις κι απόψεις από τα ρεύματα του Δ.Σ. της ΔΟΕ που βρίσκονται απέναντι από το σκληρό πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής, προσπάθειες που έπεσαν στο κενό. Είναι μια πολιτική στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας του κλάδου που αντί να εμπνέεται από τους αγώνες της περσινής χρονιάς, δίνει άλλοθι και χρόνο στο Υπουργείο να περνά την πολιτική του, παρακολουθεί μόνο το σχεδιασμό της ΑΔΕΔΥ, αρνείται να καταδικάσει την αποκέντρωση που ανατρέπει το τοπίο στο δημόσιο νηπιαγωγείο, αρνείται να καταδικάσει τον πυρήνα της αντισφαλιστικής επίθεσης και υπερασπίζει το νόμο Ρέππα που από 1^η Γενάρη του 2008 αφαιρεί εκ νέου ασφαλιστικά δικαιώματα.

Απέναντι σε αυτές τις εξελίξεις στη Δημόσια Εκπαίδευση, μπροστά στο φάσμα της νέας λιτότητας και της αντιασφαλιστικής καταιγίδας, οι εκπαιδευτικοί δε μένουν απαθείς. Η συμμετοχή στην κινητοποίηση της 12^ης Δεκέμβρη έδειξε και τη δύναμη και τις διαθέσεις του κόσμου της εργασίας. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία ούτε θέλει ούτε μπορεί. Οι εκπαιδευτικοί και οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους μέσα από τους συλλόγους και τα σωματεία τους.

Καλούμε τους συναδέλφους σε ακόμη πιο μαζική και δυναμική συμμετοχή στην απεργία της 13^ης του Φλεβάρη με ένα περιεχόμενο πάλης που εκφράζει τις πραγματικές μας ανάγκες. Είναι ο δρόμος της κλιμάκωσης, του πανεκπαιδευτικού μετώπου, του κοινού αγώνα με διάρκεια και προοπτική. Είναι ο δρόμος του πανεργατικού συντονισμού για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής

22 Γενάρη 2008

Ενημερωτική Συζήτηση για το Σχέδιο Νόμου της Ειδικής Εκπαίδευσης, 23/1/2008 - 7:00μ.μ., ΕΔΟΘ, Ριζοσπαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,

Η κυβέρνηση κατέθεσε το ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ.

Τα ζητήματα που περιλαμβάνει πέρα από τους γενικούς σκοπούς και τους όρους είναι:

• Διάρθρωση για την Ειδική αγωγή
• Διαγνωστικοί θεσμοί – ΚΔΑΥ
• Σχολικές μονάδες – Οργανικότητα ειδικών σχολείων
• Διοίκηση – Εποπτεία – Παιδαγωγική καθοδήγηση
• Προσωπικό ειδικής αγωγής
• Υπηρεσιακά συμβούλια, κλπ.

Πρόκειται για συνολική παρέμβαση στον τομέα της Ειδικής Αγωγής, στο περιεχόμενο, τις δομές και τις εργασιακές μας σχέσεις.

Είναι λοιπόν απαραίτητη η ενημέρωσή μας για τις κυβερνητικές προθέσεις, ώστε να διαμορφώσουμε τις προτάσεις των εκπαιδευτικών της πράξης, με βάση τις ανάγκες των παιδιών, για τη συνολική διάρθρωση της Ειδικής Εκπαίδευσης.

Σας καλούμε στην:

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2008

7.00 μ.μ.

στην ΕΔΟΘ - Πρ. Κορομηλά 51, Θεσσαλονίκη

Ριζοσπαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ

“ΤΟ ΠΙΟ ΦΘΗΝΟ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΟΥ”

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ

Οι εργαζόμενοι στο χώρο του βιβλίου απεργούν στις 17 Γενάρη.

Απεργούμε ενάντια στα αντιασφαλιστικά μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση με την πλήρη σύμπραξη ΣΕΒ- ΕΕ και ΠΑΣΟΚ.

Απεργούμε ενάντια στο ενδεχόμενο να δουλεύουμε ανασφάλιστοι ή ιδιωτικά ατομικά ασφαλισμένοι, χωρίς δικαιώματα υγείας και πρόνοιας, ενάντια στην προσπάθεια για επιμήκυνση του χρόνου εργασίας ως και τα 70, ίσως και ως το θάνατο.

Απεργούμε για να μπορούμε να ζούμε από ένα και μόνο αξιοπρεπή μισθό. Ενάντια στην ακρίβεια και τη λιτότητα που ξεκοκκαλίζει το πενιχρό εισόδημά μας. Απεργούμε για 1400 ευρώ καθαρά βασικό μισθό.

Απεργούμε για να μη δουλεύουμε ήλιο με ήλιο. Για να σταματήσει τώρα η επιμήκυνση του ωραρίου των καταστημάτων, για να μην γινόμαστε λάστιχο με σπαστά ωράρια και σπασμένες ζωές. Για να μην υπάρχουν απλήρωτες υπερωρίες. Για να μην υπάρχουν τελικά υπερωρίες.

Απεργούμε για το βιβλίο. Ενάντια στην εργοδοτική - κυβερνητική λογική που θέλει το βιβλίο είδος πανάκριβο - απρόσιτο, μακριά από την πλειοψηφία της νεολαίας και των εργαζομένων.

Απεργούμε γιατί τα «παλάτια» και οι «αλυσίδες» καταστημάτων βιβλίου δε χτίζονται από την «δημιουργικότητα» και την «εργατικότητα» των αφεντικών μας, αλλά από την υπερεκμετάλλευσή μας, τις χαμένες μας υπερωρίες, τα 600 - 700 ευρώ μισθό, τις πενιχρές αυξήσεις και τα ακριβά βιβλία.

Απεργούμε για όλους ΕΜΑΣ.

Ενώνουμε τις φωνές μας με τους απεργούς συναδέλφους μας στα λιμάνια, τους χιλιάδες απολυμένους της Θεσσαλονίκης, του κόσμου της παιδείας και τη νεολαία που συνεχίζει να αντιστέκεται κόντρα στις μελωδίες της παρακμής που η τηλεόραση και οι εφημερίδες τόσο έντεχνα πλασάρουν.

Παλεύουμε για ΜΑΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Γιατί τα 1400 ευρώ βασικό μισθό, το 6ωρο- 5ήμερο- 35ωρο και τα άλλα μας αιτήματα δεν είναι και δεν θα πρέπει να είναι αιτήματα μόνο του δικού μας κλάδου. Πρέπει και μπορούν να γίνουν αιτήματα κάθε πολίτη που δεν βλέπει τον εαυτό του ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ, αλλά ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ, στο πλάι μας και μαζί μας.

Οι εργαζόμενοι του βιβλίου ΑΠΕΡΓΟΥΝ στις 17/01.

Δεν επαιτούν, δεν ζητιανεύουν, δεν παρακαλούν και γι’ αυτό δεν περιμένουν από την ηγεσία της ΓΣΕΕ πλέον και πολλά πράγματα. Παίρνουν την υπόθεση του αγώνα στα δικά τους χέρια και διεκδικούν για ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥΝ.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 17/01 ΝΑ ΜΗΝ ΑΓΟΡΑΣΕΙ

ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ.

Καλούμε τον κόσμο του πνεύματος, τους λογοτέχνες, τους ανθρώπους των τεχνών και των γραμμάτων να σταθούν στο πλάι μας, αλληλέγγυοι στον αγώνα μας.

Σωματείο Υπαλλήλων Βιβλίου & Χάρτου Ν.Θεσ/νίκης

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ

- ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ

- ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ

Η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρά στο ξεπούλημα των εμπορικών λιμανιών, τα οποία συνιστούν τεράστια κερδοφόρα φιλέτα που θέλει να τα κάνει δώρο σε μεγάλους διεθνείς ναυτιλιακούς κολοσσούς, αλλά και σε εγχώριους εφοπλιστές φίλους της. Αυτή η κίνηση αποτελεί ένα επιπλέον βήμα υλοποίησης της συνολικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής της, η οποία εκδηλώνεται με τις ιδιωτικοποιήσεις, την ακρίβεια, τη λιτότητα και τη διακηρυγμένη προσπάθεια να επιτεθεί στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια συνεχίζουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις τους, διεκδικώντας να μην ξεπουληθούν σε ιδιώτες τα δύο μεγαλύτερα λιμάνια, του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, παρά την άγρια επίθεση καταστολής των ΜΑΤ στη συγκέντρωσή τους την περασμένη Παρασκευή στον Πειραιά. Τη μάχη για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας την έχουν άλλωστε ξαναδώσει πριν ένα χρόνο, όταν και πάγωσαν τις παρόμοιες προσπάθειες του τότε Υπουργού Κεφαλογιάννη να ξεπουλήσει τα δύο λιμάνια.

Μετά την Πανεργατική απεργία σεισμό της 12 Δεκέμβρη, οι εργαζόμενοι δείξαμε ότι έχουμε τη δύναμη να μην αφήσουμε την κυβέρνηση να περάσει καμία από τις επιθέσεις της. Να την αναγκάσουμε να κάνει πίσω σε όλα τα μέτωπα. Οι εργαζόμενοι στα λιμάνια έχουν ανάγκη την αλληλεγγύη μας. Η νίκη τους ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των λιμανιών θα είναι νίκη για όλους τους εργαζόμενους και παράδειγμα για την αγωνιστική αντιμετώπιση των ιδιωτικοποιήσεων σε όλους τους δημόσιους κοινωφελείς οργανισμούς.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, τα σωματεία, τις ομοσπονδίες, τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ να βρεθούν δίπλα στους αγωνιζόμενους λιμενεργάτες. Με ψηφίσματα συμπαράστασης, οικονομική ενίσχυση του αγώνα τους και, πάνω απ’ όλα, καλώντας σε αγώνες αλληλεγγύης στο πλευρό τους.

Καλούμε τα Εργατικά Κέντρα Θεσσαλονίκης και Πειραιά να κηρύξουν απεργιακές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις για στήριξη του αγώνα των λιμενεργατών.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΛΙΜΑΝΙΩΝ

Η ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ

ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΙΚΗ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

Πρωτοβουλία Κοινής Δράσης

Εργαζομένων - Ανέργων – Νέων

για τη μάχη του Ασφαλιστικού

Τηλέφωνα: 6944 943085, 6934 664171, 6945 381232 Ιστοσελίδα:www.asfalistiko2007.blogspot.com

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΟΜΕΝΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΥ Π.Τ.Δ.Ε.-Α.Π.Θ. "ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΛΗΝΟΣ"

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Η πρόταση μας για τη συγκρότηση του προεδρείου του Δ.Σ.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ε΄ Σύλλογος Π.Ε. Ν. Θεσσαλονίκης «Δελμούζος – Κουντουράς»

Η πρόταση μας για τη συγκρότηση του προεδρείου του Δ.Σ.

(όπως ακριβώς κατατέθηκε στα πρακτικά)

Α. Την ίδια στιγμή, που η νεοφιλελεύθερη πολιτική ενάντια στους/στις εργαζόμενους κλιμακώνεται με την επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, αλλά και τον Οργουελιανό περιορισμό των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων γενικότερα, η στρατηγική της μετατροπής της εκπαίδευσης από κοινωνικό δικαίωμα σε καταναλωτικό προϊόν υλοποιείται καθημερινά τόσο σε θεσμικό επίπεδο (αξιολόγηση, διδακτικά προγράμματα- ύλη- νέα βιβλία, αποκέντρωση - ιδιωτικοποίηση κ.τ.ό.), όσο και στο επίπεδο της κοινωνικής απαξίωσης του/της εκπαιδευτικού (οικονομικός στραγγαλισμός, αύξηση του εργασιακού χρόνου, ελαστικές μορφές εργασίας κ.τ.ό.). Για όλα τα παραπάνω υπεύθυνες είναι οι πολιτικές δυνάμεις του κυρίαρχου μπλοκ εξουσίας (στη χώρα μας ΝΔ & ΠΑΣΟΚ).

Β. Στο συνδικαλιστικό επίπεδο παρά και ενάντια στις γραφειοκρατικές ηγεσίες το τοπίο – και όχι μόνο στην εκπαίδευση - καθορίστηκε το τελευταίο διάστημα από τη μεγαλειώδη απεργία του Κλάδου μας. Μια απεργία που η ΔΑΚΕ δεν υποστήριξε ούτε καν σε ρητορικό επίπεδο- τουλάχιστο σε επίπεδο Δ.Ο.Ε. Ο αγώνας συνεχίζεται, στα πλαίσια των όσων προαναφέρθηκαν, με τη στάση και άλλων παρατάξεων να είναι ενίοτε προβληματική, όχι όμως και ανοιχτά εχθρική, όπως της παράταξης που αναφέρθηκε πιο πάνω.

Γ. Στο σύλλογό μας- ένα σύλλογο που οι αποσπασμένοι/ες συνάδελφοι/ισσες αποτελούν σημαντικότατο ποσοστό των μελών του- οι εργασιακές αλλά και οι συνδικαλιστικές σχέσεις κανοναρχούνται από πελατειακές- ρουσφετολογικές πρακτικές. Σ΄ αυτό τον τομέα η κυβερνητική παράταξη πρωταγωνιστεί απροκάλυπτα και ανερυθρίαστα τόσο σε επίπεδο διοικητικού μηχανισμού (προϊστάμενοι, η πλειοψηφία των διευθυντών, γραμματείς του ΠΥΣΠΕ κλπ), όσο και σε «συνδικαλιστικό» επίπεδο (αιρετός, πρόεδρος ΔΣ κλπ). Πολλές φορές μάλιστα τα ίδια ακριβώς πρόσωπα εναλλάσσονται στους παραπάνω ρόλους. ( Όχι ότι η ΠΑΣΚΕ έχει διαφορετική αντίληψη. Απλώς στην παρούσα συγκυρία δεν έχει τους όρους να το κάνει). Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί και πάντως εμείς αρνούμαστε να τη νομιμοποιήσουμε με οποιοδήποτε πρόσχημα. Όχι μόνο γιατί αποτελεί ουσιαστικότατη τροχοπέδη στην αλλαγή των συσχετισμών, αλλά, κυρίως, γιατί πλήττει ευθέως την αξιοπρέπεια των συναδέλφων/ισσών.

Δ. Δεν δίνουμε συγχωροχάρτι σε κανένα. Στη βάση, όμως, των παραπάνω και εκτιμώντας τους όρους που συνιστούν την παρούσα συγκυρία, τις συνθήκες στο τοπικό επίπεδο του συγκεκριμένου συλλόγου, αλλά κυρίως την κριτική χρησιμοποίηση των ενδοκυρίαρχων ανταγωνισμών υπέρ των δικαιωμάτων των εργαζόμενων και των πληβειακών στρωμάτων της κοινωνίας, δεν μπορούμε να συναινέσουμε σε καμία περίπτωση σε οποιαδήποτε συμμετοχή της ΔΑΚΕ στο προεδρείο του ΔΣ. Για τις υπόλοιπες παρατάξεις προτείνουμε ως βάση προγραμματικής συμφωνίας το πλαίσιο αιτημάτων του μεγαλύτερου απεργιακού αγώνα του κλάδου, εμπλουτισμένο με τις προσθήκες της απεργίας στις 26/11, τη σαφή αντίθεση στην αποκέντρωση της εκπαίδευσης και τη διασαφήνιση άλλων σημείων (πχ εκπαιδευτικά προγράμματα- ευέλικτη ζώνη, ένταση της ταξικότητας και των φραγμών μέσω της «εντατικοποίησης» της διδακτέας ύλης, ένταση του ιδεολογικού ελέγχου μέσω των νέων βιβλίων κλπ) προς τις ριζοσπαστικότερες κατευθύνσεις, που επιτρέπει ο συσχετισμός στο συγκεκριμένο σύλλογο. (Είμαστε ανοιχτοί και σε περαιτέρω επεξεργασία, εμπλουτισμό και όξυνση της αιχμηρότητας του πλαισίου).

Δ1. Ως στοιχειώδη ασφαλιστική δικλείδα απέναντι στον κίνδυνο μιας ανώδυνης ρητορικής αποδοχής και στη συνέχεια ξεπουλήματος του παραπάνω πλαισίου, αλλά και της πιθανότητας του γραφειοκρατικού εκφυλισμού του, προτείνουμε την προγραμματική συμφωνία στη λειτουργία ανοιχτών Επιτροπών Αγώνα, που θα λογοδοτούν στη Γ.Σ. του Συλλόγου.

Τέλος σε σχέση με τους όποιους (δικαιολογημένους) ενδοιασμούς σχετικά με το παρελθόν της ΠΑΣΚΕ, αλλά και τη σημερινή επαμφοτερίζουσα στάση της, εκτιμάμε ότι, ειδικά στο σύλλογό μας, με δεδομένη την απώλεια του διοικητικού μηχανισμού, αλλά κυρίως εξαιτίας των ποσοστών των αριστερών και ριζοσπαστικών παρατάξεων, υπάρχουν οι όροι ελέγχου και ιδεολογικής ηγεμονίας των τελευταίων, σε περίπτωση που η πρότασή μας γίνει δεκτή.

Επιμύθιο: Όπως είναι γνωστό, τελικά η πρότασή μας δεν έγινε δεκτή. Οι τρεις κομματικές παρατάξεις μοίρασαν τις διαφορές τους στη μέση και τα αξιώματα του προεδρείου στα τρία (με τη ΔΑΚΕ να παίρνει τη μερίδα του λέοντος). Με ΄γειά τους.

Εμείς από τη μεριά μας καταθέτουμε το παραπάνω πλαίσιο στους ίδιους τους συναδέλφους, δηλώνοντας ότι αποτελεί δέσμευση συνδικαλιστικής τιμής για μας η υπεράσπιση του.

Σε μια πρώτη προσπάθεια υλοποίησής του θα αποπειραθούμε να συγκροτήσουμε τις Επιτροπές Αγώνα. Ανοιχτές συλλογικές διαδικασίες όπου όλοι και όλες θα συμμετέχουμε ισότιμα με διπλό στόχο: Από τη μια να οργανώσουμε και να υπερασπιστούμε αδιαμεσολάβητα τους αγώνες που έρχονται (σιγά μη τους χαρίσουμε στις γραφειοκρατικές «ηγεσίες»). Από την άλλη για να αντιμετωπίσουμε συντροφικά όλα τα μικρά και μεγάλα προβλήματα της εκπαιδευτικής μας καθημερινότητας (από τον αυταρχισμό του «καβαλημένου» σχολικού συμβούλου ή του «τσαμπουκά» διευθυντή μέχρι την αίσθηση αδυναμίας, που μας κυριεύει, όταν βλέπουμε την «ύλη» να γλιστρά σαν άμμος ανάμεσα στα δαχτυλάκια των «αδύναμων» μαθητών/τριών μας).

Πρώτη συνάντηση της Επιτροπής:

Παρασκευή 19 Ιανουαρίου 2008, 8 μ.μ., στο Κοινωνικό Κέντρο/Στέκι Μεταναστών, Φιλίππου 51, 1^ος όροφος.

Θα ακολουθήσει έξοδος - όχι σαν του Μεσολογγίου (αν και με τα οικονομικά μας κάθε έξοδος φέρει κάτι το ηρωικό μέσα της).

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς & ευχές για την καινούργια χρονιά!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ε΄ Σύλλογος Π.Ε. Ν. Θεσσαλονίκης «Δελμούζος – Κουντουράς»

Ιανουάριος, 2008._

Ευχές για το Νέο Έτος & σχόλια για την εκλογή του νέου προεδρείου στο Δ.Σ. του Συλλόγου.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Ε΄ Σύλλογος Π.Ε. Ν. Θεσσαλονίκης «Δελμούζος – Κουντουράς»

Ευχές για το Νέο Έτος & σχόλια για την εκλογή του νέου προεδρείου στο Δ.Σ. του Συλλόγου.

Συναδέλφισσες & Συνάδελφοι,

Ευχόμαστε κάθε ευτυχία σε προσωπικό επίπεδο. Όσο για την ευρύτερη πραγματικότητα επαναλαμβάνουμε τη διαχρονική ευχή των καταπιεσμένων και πληβειακών στρωμάτων κάθε κοινωνίας: « Φωτιά στα παλάτια, Ειρήνη στις καλύβες!».

Όμως δεν υπάρχει Ειρήνη, χωρίς Δικαιοσύνη. Και δεν μπορεί να υπάρξει ικανοποίηση των στοιχειωδέστερων αναγκών και των απλούστερων ονείρων μας, χωρίς συλλογικούς αγώνες και κοινωνικές διεκδικήσεις. Το 2008 προβλέπεται ιδιαίτερα κρίσιμη χρονιά για το μέλλον των δικαιωμάτων μας. Παρά τη μπόχα των σκανδάλων της εξουσίας εύκολα μπορούμε να διακρίνουμε την απληστία των κυρίαρχων και την προσπάθειά τους να αφαιρέσουν κάθε ικμάδα των κοινωνικών κατακτήσεων και της όποιας αξιοπρεπούς διαβίωσης μας έχει απομείνει.

Έτσι η μάχη για το Ασφαλιστικό παραμένει ανοιχτή, η φτώχεια καλπάζει, οι εργασιακές σχέσεις και τα ωράρια αποδομούνται (βλ. νηπιαγωγούς), η αξιολόγηση- χειραγώγηση ετοιμάζεται να επιβληθεί (τώρα που ολοκληρώθηκε η άλωση του διοικητικού μηχανισμού από τα «δικά τους παιδιά»), τα πρώτα απογοητευτικά αποτελέσματα των νέων βιβλίων- προγραμμάτων είναι ήδη ορατά στα παιδιά με έλλειμμα κοινωνικού & μορφωτικού κεφαλαίου.

Aλλά η χρονιά ανοίγει αισιόδοξα. Με την ελπίδα που έφερε η μεγαλειώδης Πανεργατική Απεργία στις 12 Δεκέμβρη. Εκεί όπου συναντηθήκαμε με το χαμόγελο της αποφασιστικότητας εκατομμυρίων εργαζόμενων. Εκεί, όπου οι δάσκαλοι και οι δασκάλες ξεχωρίσαμε για τον παλμό και την αποφασιστικότητά μας, δείχνοντας ότι η ανελέητη κυβερνητική αδιαλλαξία κατά την περσινή μας απεργία δεν μας λύγισε. Αντλώντας από τα ανεξάντλητα αποθέματα συλλογικού κουράγιου, που σου παρέχει η αίσθηση του Δίκιου, αποδείξαμε στους κυρίαρχους πως «ότι δε σε σκοτώνει, σε κάνει πιο δυνατό».

Το πλαίσιο αυτής της ιστορικής απεργίας προτείναμε να αποτελέσει και το πλαίσιο δράσης και του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου μας μετά τις εκλογές της 5^ης Δεκέμβρη. (Εκλογές που δεν απέφεραν στη ΔΑΚΕ την απόλυτη αυτοδυναμία παρά το ρουσφετολογικό όργιο με τη χρήση των διοικητικών μηχανισμών που επιχείρησε, κατέγραψαν σημαντική πτώση της ΠΑΣΚ και της ΕΣΑΚ και «ανάστησαν»εκλογικά τη Ριζοσπαστική Κίνηση- και ευχαριστούμε ιδιαίτερα για αυτό τους/τις συναδέλφους/-ισσες, που μας τίμησαν με την ψήφο τους).

Ταυτόχρονα για την εκλογή νέου προεδρείου ισχυριστήκαμε το αυτονόητο: Πως δεν μπορείς να ετοιμάζεσαι για αποφασιστικούς αγώνες επιλέγοντας για ηγεσία σου- άνευ όρων- παρατάξεις ιδεολογικά ταυτισμένες με την νεοφιλελεύθερη πολιτική και πρόσωπα κομματικά εξαρτημένα από τους κυβερνητικούς μηχανισμούς.

Δυστυχώς, όμως, η πρότασή μας απορρίφθηκε και όχι μόνο από την παράταξη που διαφωνούσε και με την απεργία και με το πλαίσιό της (η ΔΑΚΕ το δήλωσε ξεκάθαρα). Το ίδιο έπραξαν και η ΠΑΣΚ και η ΕΣΑΚ και τελικά «έφτιαξαν» οι τρεις τους προεδρείο προς δόξαν της κομματικής λογικής και συναίνεσης.

Και η μεν ΠΑΣΚ δεν μας εξέπληξε: «Κόρακας κορακιού μάτι δε βγάζει». Άσε που κάποιοι όσο βλέπουν να απομακρύνεται η πιθανότητα εξουσίας για το κόμμα τους, τόσο προσκολλούνται στον κυβερνητικό μηχανισμό, μήπως και διατηρήσουν την αργομισθία του διευθυντή.

Αλλά η ΕΣΑΚ- ΔΕΕ μας απογοήτευσε πλήρως. Όχι μόνο γιατί φαίνεται να θεωρεί ότι αντίπαλός της είναι η Ριζοσπαστική Κίνηση και όχι η κυρίαρχη πολιτική και τα συνδικαλιστικά της φερέφωνα- που τα ψήφισε τελικά για πρόεδρο του Συλλόγου. Κυρίως, όμως, για την υποτίμηση των συναδέλφων που επιδεικνύει, δηλώνοντας ότι κατά την περσινή μεγαλειώδη απεργία οι συνάδελφοι έφτασαν στα όρια της οικονομικής ασφυξίας υπερασπιζόμενοι ένα- κατά δήλωσή της- «εκπτωτικό πλαίσιο». Κρίμα!

Όσο για μας, τη Ριζοσπαστική Κίνηση Εκπαιδευτικών, δηλώνουμε ότι σε τίποτε δεν αλλάζει τη στάση μας η δυσμενής διαμόρφωση των συσχετισμών στο νέο Δ.Σ. Ελπίζουμε ότι και τη νέα χρονιά θα μείνουμε πιστοί στο σλόγκαν μας: : Όπως και να ’ναι τούτη η γη, θα ’μαστε στην πρώτη τη γραμμή στους ανοιχτούς ορίζοντες των κοινωνικών και εκπαιδευτικών αγώνων - και όχι στους σκοτεινούς διαδρόμους των υπουργείων και τους μελαγχολικούς διαδρόμους των κομματικών γραφειοκρατιών.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ & ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ !

Ο ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΔΙΚΟΣ ΤΟΥΣ – Η ΑΝΟΙΞΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ !

www.paremvasis.gr

www.Rizospastiki5.blogspot.com Θεσσαλονίκη, Ιανουάριος, 2008._

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ

Το συνέδριο της ΑΔΕΔΥ πραγματοποιείται σε μια εποχή που ο «κοινωνικός πόλεμος» σε βάρος των εργαζομένων κλιμακώνεται.

Στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» της οικονομίας, της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και της αντιμετώπισης των ελλειμμάτων, το κεφάλαιο και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι προωθούν σαν «αναγκαία κοινωνικά μέτρα», τις πολιτικές διαρκούς υποτίμησης της αξίας της εργατικής δύναμης, του «μισθολογικού» και «μη μισθολογικού» κόστους εργασίας.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της Ε.Ε., έχοντας εξασφαλίσει την ευρύτερη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, προχωρά στην κλιμάκωση της αντεργατικής πολιτικής της.

Παρά την προεκλογική της φιλολογία, η ΝΔ υπό τις «πολεμικές» ιαχές των Αλμούνια, Αναλυτή και Γκαργκάνα, προαναγγέλλουν μια νέα, ακόμα σκληρότερη αντεργατική εξόρμηση, με κυριότερους σταθμούς:

την αντιδραστική επίθεση στο ασφαλιστικό

όπου επιδιώκουν:

· να αυξήσουν ακόμη περισσότερο το συνολικό χρόνο εργασίας, με την αύξηση των ορίων ηλικίας , την κατάργηση πρόωρων συνταξιοδοτήσεων, τη δημιουργία εμποδίων στην αποχώρηση από την εργασία

·να μειώσουν ακόμη περισσότερο τις συντάξεις και να τις μετατρέψουν σε απλά βοηθήματα. Και αυτό την ίδια στιγμή που το 70% των συνταξιούχων παίρνει σύνταξη έως 600 ευρώ!

· Να υποβαθμίσουν ακόμη περισσότερο την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για να ενισχύσουν την ιδιωτική υγεία.

·Να αποχαρακτηρίσουν βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και να τα μειώσουν σε 300 από 500 περίπου που είναι σήμερα.

· Να εξωθήσουν τους εργαζομένους στους «δεύτερους και τρίτους πυλώνες» της ιδιωτικής και ανταποδοτικής ασφάλισης, για να απαλλάξουν κράτος και εργοδότες από τις υποχρεώσεις τους

·Να αξιοποιήσουν ακόμη περισσότερο τα αποθεματικά των ταμείων ως «ζεστό χρήμα» για χρηματιστηριακή κερδοσκοπία και «δομημένα ομόλογα».

·Να φέρουν νέους διαχωρισμούς ανάμεσα στους εργαζομένους και να καταργήσουν κάθε έννοια κοινωνικής αλληλεγγύης.

·Πάνω από όλα, να αλλάξουν την ίδια την έννοια της κοινωνικής ασφάλισης. Να μεταβούν από το λεγόμενο "κράτος πρόνοιας" που θεωρούσε την ασφάλιση υποχρέωση της πολιτείας προς τον πολίτη, στην "αγορά πρόνοιας", που θεωρεί την ασφάλιση υποχρέωση του πολίτη προς τον εαυτό του και μορφή επένδυσης. Θέλουν η ασφάλιση να πάψει να είναι δικαίωμα. Να γίνει εμπόρευμα με βάση το αντικοινωνικό «ανταποδοτικό» και «κεφαλαιοποιητικό» σύστημα

την εισοδηματική πολιτική σκληρής λιτότητας

για τους εργαζόμενους με 3-3,5% «αυξήσεις» στους μισθούς παρά την τεράστιας έκτασης ακρίβεια σε όλα τα βασικά αγαθά, τη φορολογική λεηλασία των μισθωτών αλλά τις φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο.

των αλλαγών στη Δημόσια Διοίκηση

και της αντιδραστικής αναμόρφωσης-μετάλλαξης του κράτους με κύρια χαρακτηριστικά:

-τη λειτουργία των κοινωνικών του υπηρεσιών και αγαθών με επιχειρηματικά κι ανταποδοτικά κριτήρια (π.χ. ΟΤΑ, υγεία)

-την προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων σε βασικούς τομείς της λειτουργίας του (παιδεία, υγεία, πολιτισμός,παραγωγή τεχνικού έργου κλπ)

-την αλλαγή των δομών του σε τοπικό, νομαρχιακό και περιφερειακό επίπεδο στην κατεύθυνση της

ακόμα μεγαλύτερης συγκέντρωσης της εξουσίας, την παραπέρα υποβάθμιση του όποιου κοινωνικού ελέγχου είχε απομείνει και της οργανικότερης διαπλοκής του με την Ε.Ε. και τα υπερεθνικά κέντρα.

-την «αποκέντρωση»με προσπάθεια μετακύλησης του κόστους των κοινωνικών υπηρεσιών στους εργαζόμενους

την επέλαση των ιδιωτικοποιήσεων στις ΔΕΚΟ

με συνέπεια την αλλαγή του εργασιακού καθεστώτος, σ’ αυτές σε βάρος κατοχυρωμένων εργασιακών δικαιωμάτων (κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, άρση μονιμότητας κλπ.) και την εμπορευματοποίηση των κοινωφελών δραστηριοτήτων. Παράλληλα κατοχυρώνεται με διαρκή μέτρα και νόμους η "αγοραία" λειτουργία κάθε κοινωνικής υποδομής, στην παιδεία, στην υγεία, στους ΟΤΑ, μέσα από τις Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και τον περιορισμό των δημόσιων επενδύσεων, με κριτήριο την ανταποδοτικότητα και την ιδιωτική κερδοφορία.

τις αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση

με την εισβολή των επιχειρήσεων στην παιδεία, των χορηγών, της αντίληψης της αγοράς, στα πλαίσια ενίσχυσης της «οικονομίας της γνώσης». Την προώθηση της αποκέντρωσης, της περικοπής των δαπανών, του νόμου πλαίσιου στα ΑΕΙ και των κατευθύνσεων της Μπολώνια, την κατάργηση του άρθρου 16 και την ενίσχυση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της συνεχούς υποβάθμισης του περιεχομένου σπουδών. Ταυτόχρονα την προώθηση ασφυκτικών μηχανισμών ελέγχου, της αξιολόγησης για την επιτήρηση των αντιδραστικών αλλαγών.

τη γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας

με την Πράσινη Βίβλο της Ε.Ε. που με το καθεστώς ελαστασφάλειας (flexicurity), απελευθερώνει τις απολύσεις, προωθεί τη μερική απασχόληση, τους συμβασιούχους πρώτης και δεύτερης ταχύτητας (Stage), τη διαρκή ομηρία και τη μαύρη εργασία, γεννά στρατιές ανέργων, ωρομισθίων, συμβασιούχων και τετραωριτών και εξαλείφει σταδιακά το όποιο νομικό δίκτυο προστασίας υπήρχε για τα εργατικά συμφέροντα.

Έχουμε ήδη την πλήρη αποδόμηση της ζωής του εργαζόμενου και τον σφετερισμό του ελεύθερου χρόνου με την κατάργηση του οκτάωρου, τις απλήρωτες υπερωρίες, την ελαστική διευθέτηση του χρόνου εργασίας. τις συμβάσεις έργου, τη μονιμοποίηση ενός μικρού μόνο τμήματος των 250.000 συμβασιούχων και τις μαζικές απολύσεις για τους υπόλοιπους.

Παράλληλα προωθείται μεθοδικά η κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο μέσα και από την επιχειρούμενη συνταγματική αναθεώρηση και την “ερμηνεία” τοπυ υπάρχοντος.

την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και των αγώνων

τη στοχοποίηση αγωνιστών και συνδικαλιστών, τα αλλεπάλληλα μέτρα πολιτικής επιστράτευσης, δικαστικών αποφάσεων κατά απεργιών, περιορισμού των διαδηλώσεων, τις κάμερες, τις παρακολουθήσεις και απαγωγές μεταναστών, την τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς.

Γνωρίζουμε ότι η αντεργατική «καταιγίδα» αποτελεί αναγκαία στρατηγική επιλογή για την απογείωση της κερδοφορίας του κεφαλαίου και την αντιμετώπιση των κρισιακών φαινομένων του κι ότι η νέα εργατική βάρδια, που διαμορφώνεται όλο και πιο μαζικά, η γενιά του καταρτίσιμου – απασχολήσιμου, του εξαπατημένου συμβασιούχου, του πτυχιούχου των 600 ευρώ, δεν αποτελεί παροδικό χαρακτηριστικό της «προσαρμογής» στην οικονομία της αγοράς αλλά μόνιμο στοιχείο του σύγχρονου διεθνοποιημένου καπιταλισμού.

ΟΣΟΙ ΟΜΩΣ ΣΠΕΡΝΟΥΝ ΑΝΕΜΟΥΣ ΘΑ ΘΕΡΙΣΟΥΝ ΘΥΕΛΛΕΣ!

Τα τελευταία δύο χρόνια η ελληνική κοινωνία συγκλονίστηκε από μεγάλους αγώνες. οι απεργίες των δασκάλων, των λιμενεργατών, των ναυτεργατών, των ΟΤΑ, των τραπεζοϋπαλλήλων, οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των φοιτητών και των Πανεπιστημιακών. Αγώνες που αμφισβήτησαν τα ιερά και τα όσια της κυρίαρχης πολιτικής (την αγορά, το κέρδος, τον ανταγωνισμό, τις οδηγίες της Ε. Ε.), με ώριμα αιτήματα που δεν διαπραγματεύονται τη μιζέρια που μας επιφυλάσσουν αλλά αλλάζουν ουσιαστικά την ζωή μας, αποκαλύπτουν τον ένοχο και τις αιτίες των προβλημάτων. Αγώνες σαν κι αυτοί στην εκπαίδευση, έδειξαν ότι μπορούν να έχουν αποτελέσματα και να ασκούν πραγματική πίεση στην κυβέρνηση. Έδειξαν ότι το κίνημα μπορεί να κερδίζει και με αυτό τον τρόπο ανοίγουν το δρόμο και για τους αγώνες της επόμενης περιόδου. Ήταν αγώνες παρατεταμένοι, κλιμακούμενοι και αποφασιστικοί, που απέφευγαν τη λογική των «συμβολικών» κινήσεων και έδειχναν την προοπτική ενός κινήματος που να ξεπερνά τη διαμαρτυρία και να επιχειρεί ρωγμές στη στρατηγική του κεφαλαίου. Δεν μιλούσαν μόνο για το συγκεκριμένο ζήτημα κάθε κλάδου, αλλά και απευθύνονταν σε όλη την κοινωνία και οικοδομούσαν δεσμούς αλληλεγγύης στη βάση του κοινού αγώνα για τα δικαιώματα στην παιδεία, την υγεία, την εργασία. Οι εργαζόμενοι είχαν λόγο και δεν αποφάσιζαν μόνο οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.

Χρειάζονται βέβαια ακόμα πολλά, ώστε αυτές οι εργατικές αντιστάσεις να γενικευτούν, να γίνουν ριζοσπαστικό κίνημα ανατροπής, να δώσουν νέα πνοή στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Εμείς σε αυτό το δρόμο θέλουμε να βαδίσουμε, σε αυτή την υπόθεση θέλουμε να συμβάλουμε!

	ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΜΠΕΙ ΦΡΑΓΜΟΣ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ

Σε αυτή τη μάχη έχουμε ανάγκη από μια συνολική ταξική ανασυγκρότησή του δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος, μακριά από λογικές «εφικτών προτάσεων» και «συμβολικών» κινήσεων. Ένα σύγχρονο ταξικό δημοσιοϋπαλληλικό και εργατικό κίνημα που:

ü που θα φέρνει στο επίκεντρο τα κεκτημένα εργατικά δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες του εργαζόμενου ανθρώπου, που δεν θα "υπακούει" στη βαρβαρότητα της αγοράς και των δεικτών

ü που θα τολμά να σκεφτεί και να διεκδικήσει σήμερα με βάση όλο τον πλούτο που παράγει η εργατική τάξη

ü που δεν θα διστάζει να πάρει θέση απέναντι σε κρίσιμα κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα, τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, τη "μεγάλη ιδέα" της ευρωπαϊκής ενοποίησης (των αγορών και των πολυεθνικών).

ü που θα αντιπαλεύει συνολικά το «εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων» του Καραμανλή, την αντιδραστική αναθεώρηση του Συντάγματος, τα προγράμματα σύγκλισης της Ε.Ε., την ΟΝΕ, τη Λευκή και Πράσινη Βίβλο, τις οδηγίες Μπολκενστάϊν, τις στρατηγικές της Μπολόνια και της Λισσαβόνας.

ü που θα είναι ανεξάρτητο από λογικές διαχείρισης και υποταγής σε κρατικούς θεσμούς, εργοδότες, συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Που δε θα υποτάσσεται μπροστά σε κομματικές σκοπιμότητες, που δε θα αποδέχεται και θα αντιπαλεύει το συντεχνιακό κατακερματισμό. Που θα καλύπτει τους ελαστικά εργαζόμενους με το κομμάτι ή με δελτίο, που δεν θα "μαζεύει" τα αιτήματά του στα όρια που τα κυβερνητικά κόμματα ή ο ΣΕΒ θέλουν να του επιβάλλουν. Που δε θα "περιφρουρείται" με βάση την κομματική παράταξη, δεν θα «ξοδεύεται» σε μεγαλόστομους λόγους κοινοβουλευτικής χρήσης, αλλά θα παλεύει αυτά που διακηρύσσει στη ζωή, με στόχο τα αιτήματα του ενός κλάδου να γίνονται αιτήματα όλων βλέποντας το σύνολο της τάξης.

ü που θα στηρίζεται στη δύναμη των "από κάτω" και θα είναι εξαρτημένο από τα συμφέροντά των εργαζόμενων. Που θα στηρίζεται στις γενικές συνελεύσεις, στις απεργιακές επιτροπές, θα επιδιώκει πραγματικούς αγώνες πέρα από λογικές εθιμοτυπικών απεργιών και αναζήτησης συμβιβαστικών λύσεων. Θα επιλέγει μορφές παρατεταμένης και επίμονης πάλης για να οδηγεί σε πραγματικές κατακτήσεις, στην ουσιαστική υπεράσπιση και διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων.

Οι συνδικαλιστικεσ ηγεσιεσ εχουν πάρει διαζύγιο από τα συμφέροντά μασ

Ο υποταγμένος και συναινετικός χαρακτήρας του σημερινού συνδικαλισμού των ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ οδηγεί να προσκυνούν τα ιερά και τα όσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να μιλάνε για την εθνική ανάπτυξη, την ανταγωνιστικότητα, να αποτελούν τον καλύτερο συνομιλητή για την εμπέδωση της συναίνεσης και της «ταξικής ειρήνης», να συμπεριφέρονται ως ο δούρειος ίππος κυβέρνησης και κεφαλαίου μέσα στο εργατικό κίνημα.

Την τριετία που πέρασε η παρέμβαση της ΑΔΕΔΥ ήταν εντελώς αναντίστοιχη με τις ανάγκες της ταξικής συνδικαλιστικής δράσης. Κινήθηκε στην κατεύθυνση της κυβερνητικής πολιτικής, ευνούχισε και υπονόμευσε κάθε αγωνιστική διάθεση και έκφραση των εργαζόμενων. Αντί να είναι συνδικάτο οργάνωσης της ταξικής πάλης των εργαζομένων είναι γραφειοκρατικής διαχείρισης και «διαλόγου» των κοινωνικών εταίρων. Ήταν πέρα κι έξω από τις ανάγκες για αντιμετώπιση του κοινωνικού πολέμου του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και της Ευρωπαϊκής ΄Ένωσης, ανίκανη να υπερασπίσει τη θέση και να εκφράσει τα δικαιώματα των εργαζόμενων. Δεν ανταποκρίθηκε ούτε στοιχειωδώς στο ρόλο του υπερασπιστή των συμφερόντων των Δ.Υ. και συντονιστή των αγώνων τους. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα το προηγούμενο διάστημα:

Ø Με την επαίσχυντη συμμετοχή τους στο διάλογο απάτη της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό

Ø Με την εχθρική και προδοτική στάση τους στο μεγαλειώδη αγώνα των δασκάλων όπου αρνήθηκαν να στηρίξουν και να γενικεύσουν τη μάχη για το σπάσιμο της εισοδηματικής πολιτικής της κυβέρνησης

Ø Με την απουσία τους από τους μεγάλους φοιτητικούς κι εκπαιδευτικούς αγώνες για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και το νόμο πλαίσιο

Ø με τη στήριξη της αναθεώρησης του άρθρου 16 και των ιδιωτικών ΑΕΙ, όταν η ΓΣΕΕ, «δίνοντας το παράδειγμα», ίδρυε ιδιωτική ακαδημία!!!

Ø Με τη συναίνεση και ενεργητική συνεισφορά τους (ΠΑΣΚ,ΔΑΚΕ,ΕΣΑΚ-ΠΑΜΕ,Αυτ.Παρ.) στο τζογάρισμα των αποθεματικών καθώς επίσης και τη συγκάλυψη που πρόσφεραν στο σκάνδαλο των ομολόγων όπου καταληστεύτηκαν τα χρήματα των εργαζομένων

Ø Με την αντιενωτική και επικίνδυνη συνδικαλιστική πρακτική, που αποκλείει το κομμάτι των εργαζομένων με ελαστικές μορφές απασχόλησης (ωρομίσθιους, δελτίο παροχής υπηρεσιών, κλπ), επιβεβαιώνοντας τη μεγάλη απόσταση από τις ανάγκες, τις αγωνίες και την ζοφερή πραγματικότητα που ζουν οι εργαζόμενοι.

Ø Με τη γραφειοκρατία και το έλλειμμα δημοκρατίας, την απομάκρυνση από τις διαδικασίες βάσης και τις γενικές συνελεύσεις, αποστειρώνοντας τις αποφάσεις και τη δράση από τον έλεγχο των ίδιων των εργαζομένων.

Αυτό το συνδικαλιστικό κίνημα βρίσκεται σε απόσταση όχι μόνο από τα στρατηγικά συμφέροντα των εργαζομένων αλλά και από τις άμεσες ανάγκες της πάλης τους.

Η ΔΑΚΕ έχοντας μετατραπεί σε κυβερνητική παράταξη στα χνάρια της ΠΑΣΚ, αναλαμβάνει ως νέα κυβερνητική εκπρόσωπος την προώθηση τω αντιδραστικών αλλαγών στη συνείδηση των εργαζόμενων, ενώ η ΠΑΣΚΕ, δεν διαφοροποιείται επί της ουσίας από την κυρίαρχη πολιτική, γι’ αυτό και σε αρκετές περιπτώσεις οι ηγεσίες ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ συμπεριφέρονται σαν σιαμαία αδέλφια. ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ αποτελούν μηχανισμούς διαφήμισης της συναίνεσης, εξυπηρέτησης των κυρίαρχων συμφερόντων και των μικροεξυπηρετήσεων στους χώρους δουλειάς, ανοιχτής στήριξης αντεργατικών επιλογών.

Όμως ευθύνες έχουν και οι παρατάξεις της αριστεράς, το ΠΑΜΕ και η Αυτόνομη Παρέμβαση. Από τη μια, η Αυτόνομη Παρέμβαση μπορεί να βγάζει διάφορες διακηρύξεις ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική και το νεοφιλελευθερισμό, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να είναι κομμάτι της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, παρέχοντας «αριστερό άλλοθι» στην γραμμή συνδιαλλαγής και υποταγής των ΠΑΣΚΕ/ΔΑΚΕ. Από την άλλη, το ΠΑΜΕ μπορεί να υιοθετεί ένα πιο μαχητικό πλαίσιο αιτημάτων εντούτοις κινείται με βάση την αντίληψη ότι σήμερα κανένας αγώνας να μπορεί να κερδίσει. Αντιπαλεύει με πάθος ότι δεν ελέγχει κι έτσι, σε μεγάλες στιγμές του κινήματος όπως η απεργία των δασκάλων στάθηκε εχθρικό στην πρώτη περίοδο για να υποχρεωθεί στην όποια συμμετοχή μετά, χωρίς και πάλι να συμπαρατάξει απεργιακές δυνάμεις στη μάχη κατά της λιτότητας. Στις Ομοσπονδίες που πλειοψηφεί, αποφεύγει την πραγματική μαχητική διεκδίκηση.

Από αυτήν την σκοπιά θεωρούμε ότι ο απολογισμός της ΑΔΕΔΥ όχι μόνο είναι ανεπαρκής αλλά και καταδικαστέος και τον καταψηφίζουμε.

ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ του κεφαλαίου αντιτάσσουμε το ρεαλισμό των σύγχρονων αναγκών ΜΑΣ

Ένα νικηφόρο κίνημα ρήξης και ανατροπής που θα έχει ως περιεχόμενο τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων μπορεί και πρέπει να δημιουργηθεί μόνο ως δικιά τους υπόθεση. Δυναμώνοντας τις συλλογικές διαδικασίες στα πρωτοβάθμια σωματεία, τις Γ.Σ. και τις επιτροπές αγώνα. Ενισχύοντας τον οριζόντιο συντονισμό τους και τη διακλαδική ταξική συνεργασία τους, τα απεργιακά βήματα, βαθαίνοντας το εργατικό τους περιεχόμενο.

Ένα τέτοιο κίνημα δεν μπορεί παρά να έχει στις σημαίες του τη διεκδίκηση:

	Να ζούμε με αξιοπρέπεια από μία δουλειά

1400 ευρώ για όλους κατώτερος καθαρός βασικός μισθός. Ενιαία συλλογική σύμβαση εργασίας για όλους τους δημ. Υπαλλήλους με ένταξη των επιδομάτων στο βασικό μισθό, εκτός του οικογενειακού η οποία θα κατοχυρώνει το ελάχιστο όριο. Από εκεί και πέρα κάθε κλαδική ομοσπονδία ή πρωτοβάθμιο σωματείο θα μπορεί και θα πρέπει να διεκδικεί την «προς τα πάνω» προώθηση της σύμβασης εφ’ όλης της ύλης, για όλα τα ζητήματα και στο βασικό μισθό. Ο υπολογισμός του βασικού μισθού συνολικά και κατά κλάδο πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη συνολική φθορά της εργατικής δύναμης που προκύπτει από το είδος της εργασίας, την εκπαίδευση και την ειδίκευση, τη συντήρηση και την αναπαραγωγή-ανάπτυξή της και όχι μόνο τη μια ή την άλλη πλευρά.

Όχι σε νέα μισθολόγια κατηγοριοποίησης – διάσπασης των εργαζομένων (ΔΕ-ΠΕ κλπ), λιτότητας, ελαστικής εργασίας και αναπαραγωγής της ιεραρχίας.

Όχι στη λογική των «ειδικών» μισθολογίων. Ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις των αγωνιζόμενων κλάδων. Αποσύνδεση μισθού από το βαθμό και την «ευθύνη». Όχι στη σύνδεση του μισθού με την απόδοση και την αξιολόγηση.

Πλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς ίση με τον καταληκτικό μισθό ή στα 55-58

Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους τους ασφαλισμένους χωρίς κατηγοριοποιήσεις σε παλιούς και νέους. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. (Σιούφα-Ρέππα κ.ά.) και των οδηγιών της Ε.Ε. Καμία σύνταξη κάτω από 1400 ευρώ. Δημόσια, δωρεάν κι ψηλής ποιότητας περίθαλψη. Κατάργηση της εισφοράς για την κύρια σύνταξη. Επιστροφή όλων των κλεμμένων στα ταμεία, όχι στην ιδιωτική ασφάλιση και το χάρισμα χρεών στους εργοδότες. Κανένα τζογάρισμα των αποθεματικών στο χρηματιστήριο.

Να ενταχθούν στα βαρέα κι ανθυγιεινά (με ότι αυτό σημαίνει στο μισθό, το χρόνο εργασίας και τη σύνταξη) τουλάχιστον εκείνες οι ειδικότητες που προβλέπει ο κανονισμός του ΙΚΑ και επέκταση σε νέα επαγγέλματα που το είδος της δουλειάς και η φθορά της εργατικής δύναμης τα εντάσσουν στα βαρέα και ανθυγιεινά. Ουσιαστικά μέτρα για την υγιεινή και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς και ουσιαστικός έλεγχός της.

	Όχι στην εργασία–λάστιχο

που αποτελεί κανόνα για νέους, τους μετανάστες, τους εργαζόμενους με μερική απασχόληση σε ολόκληρους κλάδους. Να δοθεί οριστικό τέλος στην εργασιακή και πολιτική ομηρία των συμβασιούχων με τη μονιμοποίησή τους. Κανένας εργαζόμενος έξω από τα σωματεία. Εγγραφή όλων των εργαζομένων με πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα οποιαδήποτε εργασιακή σχέση κι αν έχουν (ωρομίσθιοι, μερικώς απασχολούμενοι, με δελτίο παροχής υπηρεσιών κ.λπ.). Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς περιορισμούς και δικονομικά τερτίπια. Κατάργηση των ελαστικών μορφών απασχόλησης. Άμεση κάλυψη όλων των πραγματικών αναγκών σε θέσεις εργασίας στην υγεία, την εκπαίδευση, στον πολιτισμό, τους δήμους και τις υπηρεσίες με θέσεις πλήρους, αποκλειστικής και μόνιμης απασχόλησης. Όχι στις ρουσφετολογικές, κομματικές προσλήψεις. Θέσεις εργασίας με βάση τις λαϊκές ανάγκες, λαμβάνοντας υπόψη κοινωνικά και οικονομικά κριτήρια και με αντικειμενικές και διαφανείς διαδικασίες. Όχι στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για τους εκπαιδευτικούς.

Ø Όχι στην κατάργηση της μονιμότητας στο δημόσιο

Μετατροπή των αορίστου χρόνου εργαζομένων σε μόνιμους με πλήρη δικαιώματα κι υποχρεώσεις. Απόσυρση των νόμων για την παράταση του ωραρίου στα καταστήματα και την διευθέτηση - κατάργηση του 8ωρου. Όχι στην εφαρμογή της οδηγίας Μπολκενστάϊν. Να καταργηθεί ο θεσμός της προσωρινότητας και της υπεργολαβίας.

Ø Μείωση των ωρών εργασίας

5ήμερο παντού. Σταθερή και μόνιμη εργασία για όλους, εξασφάλιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο χωρίς διαρκείς εξετάσεις και πιστοποιήσεις.

Ø Όχι στην αξιολόγηση

Όχι στη σύνδεση του μισθού με την απόδοση και την αξιολόγηση.

Ø Απαγόρευση των απολύσεων. Η απόλυση δεν αποτελεί δικαίωμα του εργοδότη, ούτε διευθυντικό δικαίωμα αλλά από τις κυνικότερες μορφές βίας απέναντι στον εργαζόμενο και τα δικαιώματά του.

Ø Επίδομα ανεργίας στο ύψος του βασικού μισθού

Ø Ίσα δικαιώματα στους έλληνες και ξένους εργάτες

Ενιαία συνδικαλιστική δράση. Όχι στον εθνικισμό των κυβερνήσεων, το ρατσισμό και την εκμετάλλευση των λαών.

Ø Πάλη ενάντια σε κάθε ιδιωτικοποίηση και τις ΣΔΙΤ

που παραδίνουν τις κοινωνικές υποδομές (σχολεία, νοσοκομεία, κλπ) και τη λειτουργία τους στην κερδοφορία των επιχειρήσεων. Έξω οι επιχειρήσεις από Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση, Πολιτισμό.

Όχι στην παιδεία του καταρτίσιμου-απασχολήσιμου

Όχι στα "Πανεπιστήμια-επιχειρήσεις" και στους "απόφοιτους-εργαζόμενους μιας χρήσης". Να αποσυρθεί οριστικά ο νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ. Να καταργηθούν τα φροντιστήρια.

Ø Ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο με δίχρονη προσχολική αγωγή χωρίς φραγμούς κι αξιολογήσεις-κατηγοριοποιήσεις-απορρίψεις

Ø Όχι στην αντιδραστική συνταγματική αναθεώρηση

που κάνει θεσμό τη συντηρητική πολιτική. Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16.

Για Δημόσιο σύστημα Υγείας

Δίνουμε τη μάχη για Ενιαίο δημόσιο Σύστημα Υγείας που να καλύπτει ολόπλευρα και εντελώς δωρεάν τις υγειονομικές ανάγκες όλων των κατοίκων της χώρας, Ελλήνων, μεταναστών και προσφύγων σε πρόληψη, θεραπεία κι αποκατάσταση, χωρίς παραοικονομία και φακελάκια. Ενάντια στην επιλογή του κεφαλαίου για κερδοφορία μέσω του ανθρώπινου πόνου, παλεύουμε ενάντια στην υποχρημστοδότηση και την εμπορευματοποίηση της περίθαλψης.

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ø Μέτωπο παιδείας – εργασίας, αγωνιστική συμμαχία με το φοιτητικό κίνημα και τους αγώνες της νεολαίας ενάντια στο νόμο πλαίσιο και την Παιδεία της αγοράς. Ανάπτυξη κλαδικών αγώνων που θα αποκρούουν τα μέτρα της κυβέρνησης και του κεφαλαίου. Για την ήττα της αντεργατικής επίθεσης και της ίδιας της κυβέρνησης, με αποφάσεις συντονισμένους αγώνες στην προοπτική του πανεργατικού αγώνα διαρκείας.

Ø Πάλη ενάντια στον αυταρχισμό, στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης, τα ΜΑΤ και την καταστολή. της πολιτικής επιστράτευσης των απεργών, υπεράσπιση και διεύρυνση του ασύλου.

Ø Όχι στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους της Νέας Τάξης, το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων σε δυνάμεις κατοχής, στον εθνικισμό και το ρατσισμό.

Απέναντι στην επίθεση στα ασφαλιστικά, οικονομικά, εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων αντιτάσσουμε τη συγκρότηση μετώπου παιδείας - εργασίας με δημιουργία επιτροπών αγώνα συντονισμό σωματείων, ομοσπονδιών, φορέων για τη μέγιστη συσπείρωση των εργαζόμενων στο δημόσιο κι ιδιωτικό τομέα που πραγματοποιούν κινητοποιήσεις, απεργίες, καταλήψεις, διαδηλώσεις με στόχο την απόκρουσή της.

Ο αγώνας πρέπει να είναι πολύμορφος, μαζικός, ανυποχώρητος και συντονισμένος.

Ειδικότερα για το ασφαλιστικό προτείνουμε οι ομοσπονδίες, η ΑΔΕΔΥ και η ΓΣΕΕ να αποφασίσουν ΤΩΡΑ ότι, κάθε σχέδιο αντιασφαλιστικού νόμου, σημαίνει απεργιακό αγώνα διαρκείας που ξεκινά με τριήμερη απεργιακή κινητοποίηση και στη συνέχεια κλιμακώνεται μέσα από τις μαζικές διαδικασίες των χώρων.

Την πρόταση αυτή την απευθύνουμε στη βάση του εργατικού κινήματος, στα πρωτοβάθμια σωματεία, τις γενικές συνελεύσεις, στις συλλογικότητες που δρουν στους εργασιακούς χώρους, τις ομοσπονδίες με αγωνιστική εμπειρία και σε κάθε εργαζόμενο. Σε αυτή τη μάχη θα κριθούν όλοι δια της συμμετοχής ή δια της αποχής τους.

ποιοι ειμαστε;

Αποτελούμε ένα ανεξάρτητο, ταξικό, ριζοσπαστικό ρεύμα που προερχόμαστε από αντίστοιχες, μετωπικές συσπειρώσεις άμεσης δημοκρατικής λειτουργίας, που δίνουμε μάχες στους χώρους δουλειάς, αλλά δρούμε και από κοινού, προωθούμε την ανεξάρτητη ταξική πάλη κατά της εργοδοσίας, της κυβέρνησης και της Ε.Ε.

Μας ενώνουν η ανάγκη ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, η θέση ότι, η ενιαία, πολιτική, συλλογική αντιπαράθεση που θα σημαδεύει την καρδιά της αντεργατικής πολιτικής, με ριζοσπαστικά αιτήματα, η δράση στον κάθε κλάδο με πανεργατικό κριτήριο, μπορεί να ενώσει σε ένα ανώτερο αγωνιστικό και πολιτικό επίπεδο τους εργαζόμενους.

Επιδιώκουμε την ενότητα απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που δεχόμαστε. Μέσα από τη διαφορετικότητα μας αναζητούμε απαντήσεις για τους πολιτικά αναγκαίους στόχους που θα αναπτύσσουν διεκδικητικό κίνημα των ίδιων των εργαζόμενων και όχι τις διαπραγματεύσεις δια αντιπροσώπων. Στηρίζουμε και πρωταγωνιστούμε στις προσπάθειες ενοποίησης και πανελλαδικού συντονισμού των εργατικών σχημάτων, με ανεξαρτησία από το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και τις παρατάξεις της ρεφορμιστικής αριστεράς, προωθούμε παραπέρα τον αυτοτελή ρόλο τους. Καταδικάζουμε τη φυσιογνωμία και πρακτική του σημερινού υποταγμένου συνδικαλισμού, που δυστυχώς ακόμα κυριαρχεί, στα αιτήματα, στις διεκδικήσεις, στις μορφές των αγώνων μας.

Γι αυτό καλούμε όλους όσους συνέδρους κινούνται σε μια τέτοια λογική να υπερψηφίσουν μια τέτοια προσπάθεια και κυρίως να συμβάλλουν στους αγώνες του αύριο κόντρα σε λογικές αναμονής και ανοχής της κυβέρνησης της Ν.Δ.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΠΤΕΡΥΓΑ

ΤΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ